Παρασκευή, 26 Φεβρουαρίου 2010

ΕΝ ΘΕΡΜΩ

Να ξεκινήσω εκφράζοντας τα θερμότατα συγχαρητήριά μου σε όλους τους συντελεστές της εκδήλωσης. Νομίζω ότι όλοι έφυγαν από την αίθουσα με αισθήματα ενθουσιασμού και ικανοποίησης. Ακούσαμε πολλά, είδαμε πολλά και κυρίως απολαύσαμε την πανθομολογουμένως άψογη παρουσία των τριών μαθητών του ΓΕΛ Πεδινής. Μας μάγεψαν όλους.

ΜΠΡΑΒΟ και στα τρία παιδιά.
"Μα δεν έκαναν ούτε ένα λάθος στον τονισμό και την υποκριτική τους, στο χρώμα της φωνής τους και στο πέρασμα των νοημάτων, των λόγων και των διαλόγων του Καζαντζάκη! Αυτό σημαίνει ότι είχαν κατανοήσει απολύτως τα κείμενα και τη σπουδαιότητά τους!" μας λέει η κ. Μαρίνα Βρέλλη Ζάχου, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια του Τμήματος Ιστορίας - Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, που μας τίμησε με την παρουσία της στην εκδήλωση, όπως και πάρα πολλοί προσκεκλημένοι. Η αίθουσα ήταν γεμάτη και είχε και πολλούς όρθιους.

Ανέβασα το βίντεο στο youtube σε τρία μέρη, επειδή ήταν πολύ μεγάλο το αρχείο. Βέβαια, η ηχογραφημένη απόδοση δε συγκρίνεται με τίποτα με τη ζωντανή, άψογη σε όλα παρουσία των παιδιών είναι, όμως, ενδεικτική της δουλειάς τους.

Όπως είπα και στην ομιλία μου, "η γνωριμία με το κείμενο του μεγάλου δημιουργού αποτέλεσε για μας ξεχωριστή πρόσληψη και μια πρόκληση συγχρόνως. Το προσλάβαμε ως μια κραυγή αναζήτησης και τρόμου. Ο Καζαντζάκης, χωρίς λιποψυχία, κοιτάζει κατάματα το χάος, κοιτάζει άτρομα τον τρόμο. Η πρόκληση ήταν να μεταφερθούμε στο παρόν της αφήγησης, να ζωντανέψουμε τα πρόσωπα και να ξεδιπλώσουμε τους θεωρητικούς προβληματισμούς και το στοχασμό των ηρώων με τη δραματοποίηση του λόγου τους. Εκτός από τον Καζαντζάκη και το Ζορμπά, προσθέσαμε και τρίτο πρόσωπο στο ρόλο του αφηγητή.



Σκηνοθετήσαμε το χώρο της συνάντησης των δύο προσώπων και στήσαμε το σκηνικό, με φόντο ένα βίντεο, που καθιστά ορατή στην οθόνη την αφήγηση. Στο βίντεο αυτό προσπαθήσαμε να μετουσιώσουμε τα αισθήματα θαυμασμού, απορίας και δέους με τα οποία μας τροφοδότησε η ανάγνωση του λογοτεχνικού κειμένου. Έτσι, με τη βοήθεια της τεχνολογίας, προσεγγίσαμε το κείμενο μέσα από ένα σύγχρονο επικοινωνιακό πλαίσιο στο οποίο συνεργάζονται ήχος, εικόνα και λόγος. Είναι ένας τρόπος προσέγγισης του λογοτεχνικού κειμένου, ενδιαφέρων και ιδιαίτερα εύληπτος από τα νέα παιδιά.



Το εγχείρημα ήταν πολύ δύσκολο και τολμηρό, η προετοιμασία μεγάλη και επίπονη, ήταν όμως και μια σπουδαία εμπειρία".



Όπως γράφει ο Νίκος Καζαντζάκης στην εισαγωγή του βιβλίου Ταξιδεύοντας Ρουσία, ο αναγνώστης πρέπει να έχει στο νου του τούτο: "τις λέξεις που μεταχειρίζουμαι να τις δέχεσαι σαν ύλη, δηλαδή σκληρό κουκούτσι που κλείνει μέσα του εκρηχτικές δυνάμεις. Την κάθε λέξη, για να βρεις τι θέλω να πω, πρέπει να την αφήνεις να κάνει έκρηξη μέσα σου, και να λευτερώνει έτσι την ψυχή που φυλακίζει. Αλλιώς, συνεννόηση δεν υπάρχει".

Μ` αυτά τα λόγια σαν οδηγό ξεκίνησε η ομάδα μας το μεθυστικό ταξίδι στη σκέψη του μεγάλου Κρητικού και του ταξιδευτή της ψυχής. Το ταξίδι ήταν ανεπανάληπτο, μας δίδαξε πολλά και μας άφησε υπέροχες αναμνήσεις. Ευχαριστούμε θερμά όλους όσοι μας τίμησαν με την παρουσία τους στο Καμπέρειο:

Την ομάδα μας αποτέλεσαν:
  • οι μαθητές της Β΄ λυκείου Γεώργιος Θωμά, Βασιλική Λιάρου και Φωτεινή Σιαφάκα
  • ο Διευθυντής του σχολείου κος Γιάκης Παναγιώτης
  • η κυρία Μαρία Ιατρίδου, μαθηματικός και
  • η κυρία Στάμου Ευαγγελία, φιλόλογος
Θα κλείσω την ανάρτηση με τα τελευταία λόγια από την ομιλία της μαθήτριας Βασιλικής Λιάρου, που έκαναν μεγάλη εντύπωση σε όλο το ακροατήριο.

"Πιστεύοντας, προσωπικά, πως ο καθένας μας κρύβει ένα άστρο μέσα του, φωτεινό ή θαμπωμένο, αναγνωρίζω ως υπέρτατη προσπάθεια και μέγιστο αποτέλεσμα, όχι την εύρεση αυτού του θείου δώρου και την προσωρινή, στο πλαίσιο της μικρής ζωής μας, προσπάθεια να το αναδείξουμε, να δομήσουμε πάνω του την ψυχική μας υγεία και να το κάνουμε να λάμπει και να ακτινοβολεί, αλλά τη φροντίδα και τον αγώνα αυτό το φως να μην πεθάνει ποτέ του. Πρέπει, δηλαδή, να μην μένουμε στις πρόσκαιρες επιτυχίες και επιβραβεύσεις, αλλά να αναζητούμε κίνητρα για πνευματική αναβάθμιση και πρόοδο, για παραγωγή αξιέπαινου έργου με μακροχρόνια, διηνεκή απήχηση, ώστε να ζούμε αιώνια μέσα από τη δική μας πνευματική κληρονομιά. Αυτός, νομίζω, είναι ένας από τους μεγαλύτερους στόχους που πρέπει να θέσει ο καθένας μας.

Υ.Γ. Ο τίτλος της ανάρτησης είναι δανεικός, από τον Διονύση.

22 σχόλια:

Λίλα Τζέτζου είπε...

Μπράβο σας!
Αν από το βίντεο βγαίνει τέτοια ατμόσφαιρα , μπορούμε να φανταστούμε –έστω- τι ζήσατε την ώρα της εκδήλωσης.
Φυσικά, η συγκίνηση θα σας ακολουθεί!
Συγχαρητήρια σε όλους σας!

κυκλάμινο 2010 είπε...

Θερμά Συγχαρητήρια, παιδιά! Σε όλους σας!
Τα λόγια της βραδιάς σας, πολύ δυνατά!
Τα βιντεάκια τώρα θα τα δω, στο χαλαρό... Να τα απολαύσω!
Κι ερχόμουνα με σκοπό να μη σας "κλέψω" ακόμα, να σας αφήσω να το χαρείτε, κι εσύ μου τα έχεις ΤΕΛΕΙΩΣ ΕΛΕΥΘΕΡΑ!
Χαίρομαι ιδιαίτερα!
"ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!"
Φιλιά πολλά σε όλους σας και πάντα τέτοιες βραδιές!

κυκλάμινο 2010 είπε...

Παιδιά, "Εύγε"! Τα είδα πολλές φορές!
Καταπληκτικά τα βιντεάκια!Φαντάζομαι ατμόσφαιρα εκεί!!!
Εύγε, Εύγε!

κυκλάμινο 2010 είπε...

Εκδικήθηκα...
Σας ανέβασα και στο Φεισμπουκ, για τιμωρία που ζήλεψα που δεν ήμουνα εκεί!
Άστρα... μη με μαλώσετε!

elena είπε...

Συγχαρητήρια στα παιδιά, συγχαρητήρια Λίτσα! Πανέμορφη δουλειά! θα πρέπει να ήταν καταπληκτική εκδήλωση! Μπράβο, μπράβο, μπράβο! Αυτές οι δράσεις θα πρέπει να είναι κίνητρο για όλους τους εκπαιδευτικούς να θέλουν τις ΤΠΕ στην τάξη τους. Μοναδικό το αποτέλεσμα. Φυσικά θα βάλω ανάρτηση στο μπλογκ μου. Φιλιά

Δ. Αδαμίδου είπε...

Λίτσα εύγε στα παιδιά σου και σένα!

Ε. Στάμου είπε...

Ευχαριστώ ολόθερμα όλους τους e-φίλους μας που μας επισκέπτονται, μας εμψυχώνουν και μας στηρίζουν στις προσπάθειές μας.

Λίλα,
εσύ και το σχολείο σου είστε οι πρώτοι διδάξαντες. Τους χαιρετισμούς μου σε όλους.

Κυκλάμινο,
είσαι μια καταπληκτική φίλη που όσα ευχαριστώ και να σου πούμε θα είναι λίγα.

Έλενα,
στο ξαναλέω σε θαυμάζω που τα προλαβαίνεις όλα. Σ` ευχαριστούμε πολύ που μας αφιερώνεις από τον πολύτιμο χρόνο σου για να μας δώσεις δύναμη για τη συνέχεια. Φιλιά κι από `δω.

Δήμητρα,
ευχαριστούμε πάρα πολύ. Πως πάει το κουράγιο; Σε είδα στα βίντεο. Μπράβο!

Διονύσης Μάνεσης είπε...

Λίτσα, παιδιά,
Περνάω κι από 'δω, να αφήσω συγχαρητήρια λουλούδια.
Περάστε από το "Αρισμαρί", να δείτε μια ιδέα-πρόσκληση που υπάρχει. Να βρούμε τρόπο, άραγε, να την πραγματοποιήσουμε;

Έφη Θεοδωροπούλου είπε...

...Πάει πολλή ώρα, που κάθομαι αποσβολωμένη και κοιτάζω, μια τη δημιουργία της Λίτσας στο youtube, μια το απόσπασμα από την ομιλία της μαθήτριας, και ψάχνω να βρω - μα δεν βρίσκω - λόγια, για να εκφράσω το δέος που με συνεπαίρνει, καθώς αναλογίζομαι πόσο πνεύμα, πόση ψυχή, πόση δύναμη ελευθερώθηκαν μέσα από τη σεμνή σχολική σας εκδήλωση...
Είμαι σίγουρη τώρα! μέσα απ΄τα μικρά μας σχολειά με τα λιγοστά μέσα και τα μεγάλα "ονείρατα", ναι, σίγουρα, μπορούμε ν' αλλάξουμε τον κόσμο!

Ανώνυμος είπε...

Καταπληκτικη η η ερμηνεια των μαθητριων που αξιζουν το βραβειο Οσκαρ!(Ζησης)

Ε. Στάμου είπε...

Διονύση, υπέροχη η πρόταση, στο ξαναλέω, πολύ σ` ευχαριστούμε, για να δούμε;

Ε. Στάμου είπε...

Έφη μου, ακριβώς όπως το λες. Λιγοστά μέσα μα μεγάλα "ονείρατα". Ακόμα προσπαθώ να συγκεντρώσω τη σκέψη μου, να την αποσπάσω από τις υπέροχες αναμνήσεις που "άφησαν βαθιά τ` αχνάρια τους στην ψυχή" όλων μας. Ο λόγος της Βάσως ήταν συγκλονιστικός. Καταχειροκροτήθηκε από το ακροατήριο και μας έκανε όλους περήφανους.
Και τα τρία παιδιά, αποδέχτηκαν με ενθουσιασμό τους ρόλους τους, συνεργαστήκαμε άψογα και νομίζω ότι όλοι μας, λευτερώσαμε την ψυχή και τη σκέψη μας. Τώρα, εγώ τουλάχιστον, νιώθω θλίψη που τελείωσε.
Έφη, σ` ευχαριστώ πολύ και για τις κουβέντες μας και για τις ευχές.
(Πως και δεν ήρθες στη παρουσίαση της Άννας Δερέκα στην Ακαδημία;)

Ε. Στάμου είπε...

Ζήση, χαίρομαι πολύ που σου άρεσαν. Κι εσείς κάνετε σπουδαίες δουλειές και χαίρομαι πολύ που τα δυο σχολεία συνεργάζονται και το ένα παίρνει ιδέες από το άλλο.
Τα λέμε αύριο, καληνύχτα.

Ε. Στάμου είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
κυκλάμινο 2010 είπε...

Χρυσομυγάκια μου, τι καινούργιο θα μας σκαρώσετε πάλι;
Ήρθα να μάθω τα μυστικά σας!
Φιλιά σε όλους σας και πάντα τέτοια αριστουργήματα!

Ανώνυμος είπε...

Πολύ ωραία τα βίντεο κυρία.Δεν χορταίνω να τα βλέπω...!Καταπληκτική ερμηνία!Έπρεπε να έρθω κι εγώ στην εκδήλωση.Κρίμα...(βασιλεία)

xrysomyga είπε...

Κυκλάμινό μας, όπως βλέπεις τα χρυσομυγάκια συνεχίζουν να κάνουν ωραίες εργασίες σε όλα τα μαθήματα. Σιγά-σιγά θα τις δημοσιεύουμε.
Φιλιά στην Κατερίνα μας

xrysomyga είπε...

Βασιλεία μου δίκιο έχεις, ήταν καταπληκτικά τα παιδιά. Θα δούμε τι μπορούμε να κάνουμε για να τα δείτε κι εσείς.

Adam είπε...

Κάθε ανάρτηση κάτι ξεχωριστό που σε ξαφνιάζει ευχάριστα,αυτό όμως είναι το κάτι άλλο,Λίτσα συγχαρητήρια και σ' εύχομαι πάντα δυναμική και πρωτοπόρα όπως πάντα.
Μίλτος - ένας φίλος από τ' παλιά. (Βλέπω όλες τις αναρτήσεις και παραλολουθώ τη δουλειά σου).

Ε. Στάμου είπε...

Παλιέ μου φίλε,
πόσο χαίρομαι που μας θυμάσαι και μας ήρθες κι από `δω!
Σ` ευχαριστώ πολύ Μίλτο μου για τα λόγια σου. Είδες που τελικά με το διαδίκτυο δε χανόμαστε. Άντε, κάνε καμιά βόλτα απ` τα παλιά σου τα λημέρια να τα πούμε κι από κοντά. Πολύ θα χαρώ.

Adam είπε...

Λίτσα, η αλήθεια είναι οτι και εγώ πεθύμησα τη καλή παρέα των συναδέλφων της πόλης σου.
Σε χαιρετώ και σύντομα θα ανταμώσουμε να τα πούμε από κοντά.

Ανώνυμος είπε...

ΤΟΝ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗ ΤΙΜΑΤΕ;
ΤΟΝ ΘΕΟ ΔΕΝ ΤΟΝ ΦΟΒΑΣΤΕ ΚΑΘΟΛΟΥ ΝΑ ΑΣΕΒΕΙΤΕ ΕΤΣΙ ΕΜΜΕΣΑ;
ΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ ΣΑΣ ΔΕΝ ΤΙΣ ΛΥΠΑΣΤΕ;