Κυριακή, 14 Μαρτίου 2010

ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ ΣΤΗΝ ΚΙΚΗ ΔΗΜΟΥΛΑ

Το Ευρωπαϊκό Βραβείο Λογοτεχνίας για το 2010 (Prix Européen de Littérature) απονεμήθηκε το Σάββατο, 13 Μαρτίου 2010, στην ποιήτρια και τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών κυρία Κική Δημουλά, για το σύνολο του ποιητικού και του πεζού έργου της.
Η απονομή του Βραβείου έγινε στο Στρασβούργο, σε ειδική εκδήλωση, στο πλαίσιο της πέμπτης Ευρωπαϊκής Συνάντησης Λογοτεχνίας και αποτελεί κορυφαίο γεγονός στο χώρο των Ευρωπαϊκών Γραμμάτων.
Οι εκάστοτε βραβευόμενοι ανήκουν σε μία από τις 47 χώρες-μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης. Η θέσπιση του Βραβείου Λογοτεχνίας αποσκοπεί στην ανάδειξη του σύγχρονου πολιτισμού της καθεμιάς ευρωπαϊκής χώρας ξεχωριστά.
Η Επιτροπή, αποτελούμενη από συγγραφείς, εκδότες, μεταφραστές, πανεπιστημιακούς και αρμοδίους για πολιτιστικά θέματα αποφασίζει για την απονομή του Βραβείου. Εφέτος, στο πρόσωπο της κ. Κικής Δημουλά τιμάται η Ελλάδα και ο ελληνικός πολιτισμός.

Πηγή: Αθηναϊκό πρακτορείο ειδήσεων - Μακεδονικό πρακτορείο ειδήσεων
(Ξένη δημοσίευση) - ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΥΠΟΥ - ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΑΘΗΝΩΝ - ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ ΣΤΗΝ ΚΙΚΗ ΔΗΜΟΥΛΑ

H Κική Δημουλά είναι σήμερα 79 χρονών (γεννήθηκε το 1931 στην Αθήνα). Εργάστηκε επί 25 χρόνια στην Τράπεζα της Ελλάδος. Το 1954 παντρεύτηκε τον Άθω Δημουλά, που ήταν γιος της φιλολόγου της στο σχολείο. Απέκτησαν έναν γιο και μια κόρη. Ο Άθως Δημουλάς πέθανε το 1985. "Έζησα μαζί του τριάντα πέντε χρόνια... Ο θάνατός του μου έκοψε τα χέρια και πόδια... Ποτέ δεν έχω παρηγορηθεί μ` αυτή τη διακοπή της συμβίωσης". Αυτά είναι λόγια της ίδιας της ποιήτριας σε συνέντευξή της στο περιοδικό Γυναίκα το 1998.
Το 1972 τιμήθηκε με το β΄ κρατικό βραβείο ποίησης για τη συλλογή της Το λίγο του κόσμου, το 1989 με το α΄ κρατικό βραβείο ποίησης για τη συλλογή της Χαίρε ποτέ. Το 1995 της απονέμεται το Βραβείο Κώστα και Ελένης Ουράνη (Ακαδημία Αθηνών), για τη συλλογή Η εφηβεία της λήθης. Το 2002 εξελέγη τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.

Στο μηνιαίο περιοδικό πολιτισμού ως3 θα βρείτε ειδικό αφιέρωμα στην ποιήτρια και ένα "βιογραφικό της σημείωμα σε πρώτο πρόσωπο",

στο οποίο, μεταξύ άλλων, αναφέρει:

... Γεννήθηκα στην Αθήνα το 1931. Η παιδική ηλικία πέρασε χωρίς να αναδείξει το «παιδί θαύμα». Το 1949, τελειώνοντας το Γυμνάσιο, υπέκυψα εύκολα στο "πρέπει να εργαστείς", και εργάστηκα στην Τράπεζα της Ελλάδος είκοσι πέντε χρόνια.
Ανώτερες σπουδές: η μακρά ζωή μου κοντά στον ποιητή Άθω Δημουλά. Χωρίς εκείνον, είμαι σίγουρη ότι θα είχα αρκεστεί σε μια ρεμβαστική, αμαθή τεμπελιά, προς την οποίαν, ίσως και σοφά, ακόμα ρέπω. Του οφείλω το λίγο έστω που της ξέφυγα, την ατελή έστω μύησή μου στο τι είναι απλώς φωνήεν στην ποίηση και τι είναι σύμφωνον με την ποίηση, του οφείλω ακόμα την πικρότατη δυνατότητα να μπορώ σήμερα, δημόσια, να τον μνημονεύω εις επήκοον της πολυπληθούς λήθης.
Αυταπαρνητική, παραχωρήθηκα στο ρόλο της μητέρας και με τρυφερή γενναιότητα άκουσα να προσφωνούμαι «γιαγιά». Κυλώ τώρα με ψυχραιμία και χωρίς βλέψεις διαιωνίσεως μέσα σ΄ αυτές τις νέες παρακαμπτήριες του αίματός μου. Κυλώ και, όσο πλησιάζω στις εκβολές, όλο και ονειρεύομαι ότι θα μου πετάξει η ποίηση ένα σωσίβιο ποίημα.
Δεν νιώθω δημιουργός. Πιστεύω ότι είμαι ένας έμπιστος στενογράφος μια πολύ βιαστικής πάντα ανησυχίας, που κατά καιρούς με καλεί και μου υπαγορεύει κρυμμένη στο ημίφως ενός παραληρήματος, ψιθυριστά, ασύντακτα και συγκεκομμένα, τις ακολασίες της με έναν άγνωστο τρόπο ζωής. Όταν μετά αρχίζω να καθαρογράφω, τότε μόνον, παρεμβαίνω κατ` ανάγκην: όπου λείπουν λέξεις, φράσεις ολόκληρες συχνά και το νόημα του οργίου, προσθέτω εκεί δικές μου λέξεις, δικές μου φράσεις, το δικό μου όργιο στο νόημα, ότι τέλος πάντων έχει περισσέψει από δικές μου ακολασίες με έναν άλλον, άγνωστο τρόπο ζωής.
Τόσο μεταχειρισμένη και υπηρεσιακή είναι η ανάμειξή μου στη δημιουργία. Φύσει ολιγογράφος, εξέδωσα οκτώ ποιητικές συλλογές μέσα σε σαράντα πέντε χρόνια. Η σημασία τους είναι ακόμα συμβατική. Είναι γραμμένη στη λίστα αναμονής των μεγάλων επερχόμενων κυμάτων του μετα-κριτή χρόνου.
Κική Δημουλά

Για την πανευρωπαϊκής εμβέλειας διάκριση για την ποιήτρια Κική Δημουλά μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα και στα ιστολόγια των φίλων μας από το 6ο Λύκειο Καλλιθέας και το 10 Λύκειο Πειραιά.

Από το ραδιόφωνο της ποίησης poiein podcast ακούμε την Κική Δημουλά να διαβάζει ποιήματά της από τη συλλογή "Το λίγο του Κόσμου", 1971. Στο πιάνο ο Θάνος Μικρούτσικος σε συνθέσεις του.

2 σχόλια:

dreamteamk9 είπε...

Πολύ ωραία αφιέρωση για την κορυφαία Ελληνίδα ποιήτρια.
Και το βιογραφικό της, έτσι όπως το έγραψε, είναι αριστούργημα.

Δεν μπορώ, όμως, να διαβάσω το αφιέρωμα του os3, δεν εμφανίζεται η σελίδα.

"Δεν έχω βλάψει στη ζωή μου αίνιγμα: δεν έλυσα κανένα.."

"Δείξε μου εσύ ένα ύψιλον που να κατάφερε ποτέ σωστά να μας ενώσει.."

Ε. Στάμου είπε...

Γεια σου Σταματία. Η Λίτσα είμαι, όχι η κ. Στάμου.
Κάτι τρέχει στο διαδίκτυο. Θα τη βρούμε όμως τη λύση.
Το url του περιοδικού ως3 είναι: http://www.os3.gr/
Έχει πολλά αφιεώματα, δες, θα σου αρέσουν.
Θα δοκιμάσω πάλι την προσθήκη, για να δούμε.
Καληνύχτα