Σκέφτηκα, παιδιά, να ξεφύγουμε για λίγο από το μάθημα της ιστορίας και να ασχοληθούμε με ένα άλλο θέμα στο οποίο θα πρέπει ΟΛΟΙ να είμαστε ευαισθητοποιημένοι. Το θέμα της πείνας στον κόσμο.
Την αφορμή γι αυτή την ανάρτηση μου έδωσε ένα άλλο φιλικό μας σχολείο, το 10ο Λύκειο Πειραιά. Η εξαιρετική καθηγήτριά τους κ. Ειρήνη Λιβανού, μας καλεί, από το ιστολόγιο του σχολείου τους, να πούμε όχι στην πείνα και μας δείχνει φωτογραφίες με παιδιά από άλλες περιοχές του πλανήτη, να λιμοκτονούν και να πεθαίνουν από την πείνα.Δείτε το βίντεο για την
πείνα στον κόσμο
πείνα στον κόσμο
και ένα ακόμη για την πείνα σαν κινούμενο σχέδιο
Να πούμε ότι ο τίτλος της ανάρτησης είναι στίχοι από ένα ποίημα της μεγάλης ελληνίδας ποιήτριας Κικής Δημουλά. Θα γράψουμε γι αυτήν άλλη φορά. Το ποίημα έχει τον τίτλο "Μαύρη γραβάτα". Ας διαβάσουμε μερικούς στίχους:
[...] Κλαίω που τα παιδιά κρατούν τη σάκα τους
σαν τελειωμένη κιόλας γνώση,
και στων αγίνωτων ωρών
την τρυφερή καθησύχαση δεν πάνε
και δεν παίζουν.
[...] Γράφε.
Πως κλαίω για τους τυφώνες,
το λίγο φαΐ,
το κάθε Λίγο,
για τους σεισμούς χωρίς προειδοποίηση.
Μπορείτε, αν θέλετε, να κάνετε κι ασκήσεις:
- πολλαπλών επιλογών(1)
- πολλαπλών επιλογών(2)
- συμπλήρωσης κενών
- και ένα σταυρόλεξο για την πείνα στην Αφρική
εμείς λέμε όλοι ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΠΕΙΝΑ
Να ευχαριστήσουμε το Ζήση που μας ενημέρωσε ότι
από το 1993 η παγκόσμια κοινότητα,
με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών,
κύρυξε τη 17η Οκτωβρίου κάθε χρόνου
ως Διεθνή Ημέρα για την Εξάλειψη της Φτώχειας.
Να ευχαριστήσουμε το Ζήση που μας ενημέρωσε ότιαπό το 1993 η παγκόσμια κοινότητα,
με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών,
κύρυξε τη 17η Οκτωβρίου κάθε χρόνου
ως Διεθνή Ημέρα για την Εξάλειψη της Φτώχειας.
13 σχόλια:
Να προσθέσω κι εγώ κάποιους στίχους από το "πρωϊνό άστρο" του Γιάννη Ρίτσου.
"Καλέ Θεούλη, εμείς είμαστε καλά.
Κάνε, καλέ Θεούλη, να 'χουν όλα τα παιδάκια ένα ποταμάκι γάλα, μπόλικα αστεράκια, μπόλικα τραγούδια.
Κάνε, καλέ Θεούλη, να 'ναι όλοι καλά,
έτσι που κι εμείς να μην ντρεπόμαστε για τη χαρά μας".
Θα παραθέσω και εδω ακριβως οτι αφησα και στο 10ο Λυκειο Πειραια, τα λόγια του Δαρβίνου
" Οταν η δυστυχία των φτωχών
δεν ειναι αποτέλεσμα των νόμων της φύσης,
αλλα συνέπεια της δικής μας αδιαφορίας και αμέλειας,
τοτε μεγάλη ειναι η αμαρτία μας "
και να σας παραπέμψω εδω
για μερικά επιπλέον στοιχεία σχετικα με την πεινα παγκοσμίως.
Ευχαριστω
Αρης
mprabo xrysomygakia poli kali douleia poli siginitiko pou grpsate kati toso spoudeo gia ta paidakia auta.......
eyxomai na pernate panta kala na exeze panta toso spoudees idees kai na sinexisete etsi me xara k oneira !!!!!!!!
na eiste panta kala xrysomygakia mou !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
h persini symathitria sas k palio xrysomygaki ((giati den eimai pia mazi sas ))
!! Litsa Lamprou !!
καταπληκτικη δουλεια και επικαιρη διοτι το σαββατο που μας περασε ηταν η παγκοσμια μερα για την εξαλειψη της φτωχειας.(Ζήσης)
Πω, πω, για λίγο έφυγα από το σπίτι και τα χρυσομυγάκια άρχισαν να μαζεύονται στο blog και να με καταπλήσσουν με τις απροσδόκητες επισκέψεις και τις εκπληκτικές ευαισθησίες τους.
Και να ξεκινήσω από σένα ξενιτεμένο μας Λιτσάκι που δεν μπορείς να φανταστείς τι χαρά μου έδωσες με το πέρασμά σου από `δω. Είσαι ολοζώντανη μαζί μας και μάλιστα δείχνοντάς μας μια άλλη διάσταση του εαυτού σου, πολύ ξεχωριστή που, με αφορμή την ανάρτηση, έγινε αιτία να επικοινωνήσουμε και πάλι μετά από τόσον καιρό.
Πως περνάς στη Γερμανία; Προσαρμόστηκες; Γράψε μας νέα σου για τη ζωή σου εκεί, το σχολείο σου, τους συμμαθητές σου… Υποθέτω ότι θα σου λείπει πολύ η παρέα σου, στο χωριό. Κι εμένα το ίδιο Λίτσα μου, μου λείπετε πολύ όλα τα χρυσομυγάκια. Μπορούμε όμως να σμίγουμε εδώ, στη χρυσύμυγα, και να τα λέμε. Στείλε μας κι εσύ καμιά ιδέα από τις δικές σας δραστηριότητες.
Να περνάς καλά Λίτσα μας, πολλά-πολλά φιλιά και να μην σε χάσουμε τώρα που σε βρήκαμε, έτσι;
Ζήση,
ο καταπληκτικός είσαι εσύ, Ζήση. Τόσο μικρός στα χρόνια μα τόσο μεγάλος στην ψυχή, με μάτι καθαρό και ευαίσθητο στη δυστυχία, τον πόνο, τη φρίκη της εποχής μας.
Σ` ευχαριστώ Ζήση και για την ενημέρωση. Δεν το ήξερα, από σένα το έμαθα ότι η 17η Οκτωβρίου κηρύχτηκε ως Διεθνής Ημέρα για την Εξάλειψη της Φτώχειας. Ευκαιρία να σκεφτούμε τι μπορούμε να κάνουμε για τα πεινασμένα παιδιά του κόσμου.
Όσο για `κείνο το ανάκτορο, είμαι περίεργη να δω πως το έκανες «με λεπτομέρειες». Είναι πολλά τα ταλέντα σου που αναδεικνύονται σιγά-σιγά.
Καλή ξεκούραση και ύπνο τώρα. Τα λέμε αύριο από κοντά.
Ειρήνη,
με την εξαιρετική ιδέα σου, σ` ευχαριστούμε πολύ για άλλη μια φορά.
Άρη,
εμείς σ` ευχαριστούμε.
Διαβάσαμε, κι εγώ και τα χρυσομυγάκια πιστεύω, την εξαιρετική ανάρτησή σου. Όπως το γράφεις, «γροθιά στο στομάχι» και ντροπή είναι οι θάνατοι παιδιών από πείνα στην κοινωνία της αφθονίας. Πρέπει όλοι να βγούμε από την «καθησύχαση», να κάνουμε κάτι.
γεια σας κυρια ο Ζήσης ειμαι.σκεφτηκα αρκετους τιτλους για την εργασια σχετικα με τη φτωχεια.μερικοι απ'αυτους ειναι ''το να ξεχνας ειναι ανθρωπινο,το να βοηθας επισης'',''πειτε οχι σε μια τριτοκοσμομικη κοινωνια''.
ΚΑΝΕΤΕ ΠΟΛΥ ΚΑΛΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΝΑ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΙΣΕΤΕ.
Ζήση θα μου τους δώσεις όλους την άλλη εβδομάδα. Δεν βιαζόμαστε καθόλου. Στο μεταξύ, μπορεί να σκεφτείς και κάτι άλλο.
Μπάβο Ζήση! Καθε φορά με καταπλήσσεις.
Ανώνυμε, σας ευχαριστούμε.
Δημοσίευση σχολίου