ΜΗΜΕΝΕΤΕΜΟΝΟΙ

Ηλίας Ταμπακέας, περ. "9", εφημ. ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, 11/02/04

Το παρακάτω κείμενο γράψαμε με τους μαθητές της Β΄ Γυμνασίου στον πίνακα της τάξης, στο μάθημα της Νεοελληνικής Γλώσσας. Έχοντας ως οδηγό μας το σκίτσο-χάρτη του Ηλία Ταμπακέα, από το βιβλίο της Νεοελληνικής Γλώσσας, κάναμε ένα ταξίδι στην "Πολιτεία της Μοναξιάς" και αποτυπώσαμε τις σκέψεις και τα συναισθήματά μας απ` αυτήν την περιήγηση.

Ταξιδεύοντας στην Πολιτεία της Μοναξιάς

Ακούστηκε το σφύριγμα του τρένου στο Σταθμό του Μονάχου. Σε λίγο, η αμαξοστοιχία αναχωρεί για την Έρημη Χώρα. Κλείστε τις πόρτες, ξεκινάμε.
Αχανής η Έρημος που διασχίζουμε. Τριγύρω μάς φαίνονται όλα ίδια. Σεις, κυρία μου εδώ, μας κάνετε άπειρα να υποφέρουμε. Κλείνουμε τα μάτια μας σε ό,τι δεν γίνεται κοντά σας και τριγύρω σας.
Μια στάση στις Καλαμιές, παρακαλώ. Ο Κάμπος των αγαλμάτων. Πουθενά στέρεο έδαφος για να πατήσεις. Λίγο πιο πέρα κι ο Καιάδας των Ανεπιθύμητων. Προσοχή! Μην πέσουμε μέσα. Εκεί υπάρχει μόνο το έρεβος και η σιωπή.
Να και η Οροσειρά της Απομόνωσης. Βουνά και πάλι βουνά, κίτρινη ομίχλη, τραγωδίες πάνω στην ψυχή μας που αρχίζει σιγά-σιγά να κουράζεται και να στεγνώνει.
Επιτέλους! Αλλάζουμε πορεία. Φεύγουμε από τα βουνά με κατεύθυνση ... ποια πέλαγα, ποιους γιαλούς και ποια νησιά, μας λέτε; Μόνο γκρίζα βράχια και έλη βλέπουμε. Τα "Έλη του Μαγκούφη". Να φύγουμε, να φύγουμε γρήγορα από `δω.
Ένα δράμα όμως και η συνέχεια του ταξιδιού μας. Να μια γέφυρα, αναδυομένη από τη θάλασσα! Μα πώς είναι έτσι; Δεν περνάς απέναντι. Έχει κι αυτή τη θλιβερή της ιστορία. Ο Γάλλος αρχιτέκτονας, αγάπησε πολύ και ήπιε βιτριόλι, στην απόγνωσή του για έναν Ανεκπλήρωτο Έρωτα. Έτσι, την άφησε στη μέση.
Να και ο Κόλπος του Ναυαγίου. Φρίκη έχει πέσει στο τοπίο! Ξυπνάει στις ψυχές μας μόνο το φόβο και την απελπισία για όλα όσα χάθηκαν εδώ.
Λίγο πιο πέρα βλέπουμε το Αρχιπέλαγος των Ερημονήσων. Του αγέρα μόνο κατοικίες υπάρχουν εδώ. Οι ελάχιστοι κάτοικοι των δυστυχισμένων αυτών νησιών, στερούνται από κάθε ενδιαφέρον για τη ζωή. Τη μετρούν κάθε μέρα με το κουταλάκι του καφέ. Πεθαίνουν από καθαρή πλήξη.
Εδώ κοντά έχει το σπίτι της και η κυρά Μονάχους-Μονάχους. Γεννήθηκε γριά και άσχημη. Τα γηρατειά τα κουβαλάει μέσα της.

Ω, Πολιτεία της Μοναξιάς!

Δεν βρίσκεται εύκολα άνθρωπος για να σε κουβεντιάσει. (Χρήστος)

Δεν έχεις τίποτε ζωντανό μέσα στην ψυχή σου. (Γιώργος)

Είσαι μια πεθαμένη χώρα. (Γιάννης)

Ξυπνάς μονάχη, χωρίς βλέμμα, χωρίς όνειρα, πόθους, ελπίδα, χωρίς ζωή. (Αντιγόνη)

Είσαι γριά και άσχημη και δεν θέλουμε την ψευτοπαρέα σου. (Θανάσης)

Θέλουμε την καρδιά μας πλημμυρισμένη από ευχάριστα συναισθήματα. (Δημήτρης)

Θέλουμε τη ζωή μας γεμάτη ζωντάνια, ενεργητικότητα, δράση και συναναστροφές. (Γιάννης)

ΑΣΜΗΜΕΙΝΟΥΜΕΦΙΛΟΙ (Αγλαΐα)

Υ.Γ. Το χειρότερο απ` όλα είναι να επιμένεις να μας προσφέρεις γαϊδουράγκαθα την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου. (Γεωργία)

ΠΡΟΣΟΧΗ! ΜΗΜΕΝΕΤΕΜΟΝΟΙ