Κλείνουμε μ` αυτή την ανάρτηση έναν κύκλο και ήρθε ο καιρός να γυρίσουμε σελίδα.
Η αρχή έγινε εδώ. Οι πρώτες μας χρυσομυγο...αναρτήσεις.
Το blog αυτό το φτιάξαμε στις 21 Σεμπτέμβρη 2008, στο πλαίσιο του πανελλήνιου μαθητικού διαγωνισμού ξεblogαρε. Οι πρώτοι που μπήκαν στο χορό ήταν τα πρωτάκια μας. Στο μάθημα των Αρχαίων Ελληνικών, που για πρώτη φορά ήρθαν σε επαφή με κείμενα της αρχαίας ελληνικής γραμματείας, δημιούργησαν το δικό τους παραμύθι με τον τίτλο "Ο αμετανόητος βοσκός".
Και η συνέχεια, έγινε βήμα προς βήμα, με φαντασία και όνειρο.
Γράψαμε όλοι πολλά αυτή τη χρονιά. Συναντηθήκαμε στο διαδίκτυο και με άλλα σχολεία, επικοινωνήσαμε μαζί τους, γνωρίσαμε τη δουλειά τους, ανταλλάξαμε απόψεις, συνεργαστήκαμε, γίναμε φίλοι. Ήταν μια μοναδική εμπειρία για το δικό μας μικρό και απομακρυσμένο σχολείο του νομού Ιωαννίνων. Ασχοληθήκαμε επίσης πολύ και με ποίηση. Πως αλλιώς, αφού μας προσφέρθηκε το εξαιρετικό δώρο της συμμετοχής μας στην εκδήλωση του Μουσείου Μπενάκη για τα 100 χρόνια από τη γέννηση του Γιάννη Ρίτσου.Αλλά ήρθε, δυστυχώς για μένα, ο καιρός να φύγω από δω και να σας παραδώσω τη σκυτάλη. (Κάτι ...πιράνχας στο στομάχι κοντεύουν να μου το κατασπαράξουν).
Για το τέλος σας έχω μια αφιέρωση. Είναι ένα βίντεο που έφτιαξα για σας με Αστρονομία και Ποίηση. Το αφιερώνω σε όλα τα πολυαγαπημένα μου χρυσομυγάκια, που μαζί περάσαμε μια αξέχαστη και μοναδική σχολική χρονιά. Εύχομαι σε όλους σας να συνεχίσετε με την ίδια ζωντάνια και δημιουργική φαντασία, παρακάμπτοντας εμπόδια και δυσκολίες που θα προκύπτουν στην πορεία σας.
με πολλή-πολλή αγάπη
περισσότερες πληροφορίες για το βίντεο εδώ. Είναι το προσωπικό μου ιστολόγιο όπου μπορείτε να με βρίσκετε.
(αυτά τα πιράνχας, τι μαρτύριο...)
7 σχόλια:
Αχ, βρε χρυσομυγάκια κι εσείς, τι την αφήσατε και σας έφυγε η μαμά μύγα; Που θα βρείτε τέτοιο υπέροχο ζουζουνητό;
Μάλλον, όμως, για να φύγει, λέω, θα σας έμαθε πρώτα καλά να βουιζοζουζουνίζετε, θα ήταν σίγουρη πως τα φτεράκια σας δυναμώσανε.
Ας της το αποδείξετε, λοιπόν, κι εσείς. Κι οι φίλοι σας γι' αυτό είναι, άλλωστε, για να ζουζουνίζουν μαζί σας.
Μου άρεσε, πάντως, αυτό το "γυρίζουμε σελίδα", "καινούριο μετερίζι". Αυτά καλά ήταν, ελπιδοφόρα.
Θα είμαστε μαζί σας.
Παιδάκια, τι διαβάζω; Είμαι στη δουλειά και χάνω και το σήμα!
Καλή χρονιά, αγαπημένα μας χρυσομυγάκια! Περαστικά στην μαμά που σας "μεγάλωσε" και να είστε σίγουρα πως θα σας βοηθάει πάλι!
Όλοι μαζί θα είμαστε πάλι, έτσι κι αλλιώς!
Λιτσάκι, έρχομαι στο "εδώ" σου!
κυρία τελικά σας βρήκα και εδώ!!Κάλο τετραήμερο!!Ζήσης!
geia sas kuria.. t kanete... polu wraia auth h douleia...estw k apo makrua kanete ta panta teleia... h gogo doutsi eimai... mporeite na mou dwsete to e-mail sas gt den to vriskw??? steilte to sto zettoulini@gmail.com
exete polla filia apo olous mas!!!!!
gewrgia, giannis, antigoni, 8anasis, giwrgos, giannis, xristos, dimitris kai apo olous sthn 2 gumnasiou!!!!
Ζήση γεια σου κι από δω. Πήρες τον υπολογιστή σου ή όχι. Απ` ό,τι διαπίστωσα δεν πρέπει να υπάρχει το σχολείο μας στη λίστα. Ενημέρωσα το διευθυντή, θα το λύσουμε το πρόβλημα, μην ανησυχείτε.
Αχ, καλά μου χρυσομυγάκια, δεν ξέρετε πόσο μου λείπετε. Χάρηκα και συγκινήθηκα πάρα πολύ που διάβασα σχόλιό σου Γεωργία μου. Πολλά φιλιά σε όλους σας, της γ΄ γυμνασίου τώρα πια. Να έχετε καλή πρόοδο όλοι σας και για ό,τι χρειάζεστε μπορείτε να επικοινωνείτε μαζί μου.
Το blog θα το συνεχίσω με τους καινούργιους μου μαθητές και κυρίως με την ιστορία της α' γυμνασίου. Εννοείται ότι μπορείτε να μου στέλνετε και τις δικές σας εργασίες για δημοσίευση ή ό,τι άλλο θέλετε. Θα είμαι σε επαφή με την κ. Πεταλά για να συνεργαστούμε. Δεν έχει σημασία που δεν είμαι στο σχολείο σας, θα τα λέμε bloggικά.
Πολλά πολλά φιλια σε όλους σας.
Σου γράφω αμέσως mail Γεωργία μου.
Δημοσίευση σχολίου