Κυριακή, 5 Απριλίου 2009

Η δενδροφύτευση

H 21η Μαρτίου έχει καθιερωθεί από τη διεθνή κοινότητα ως η Παγκόσμια Ημέρα της Δασοπονίας και συμπίπτει με την έναρξη του εαρινού ηλιοστασίου, δηλαδή την πρώτη μέρα της άνοιξης.
Το σχολείο μας, τιμώντας τη μέρα αυτή, πραγματοποίησε αναδρομική (καιρού επιτρέποντος δηλαδή) δενδροφύτευση κατά μήκος του δρόμου προς τη Χρυσοβίτσα. Προηγήθηκε ενημέρωση, από τη δασική υπηρεσία Μετσόβου, για την ανάγκη προστασίας του περιβάλλοντος και δόθηκαν οδηγίες φύτευσης δασικών δέντρων σε μαθητές - καθηγητές.

Ακούσατε καλά τις οδηγίες του δασικού υπαλλήλου; Για να εξασφαλισθεί η επιτυχία των δεντροφυτεύσεών μας πρέπει να εφαρμόσουμε αυτές τις οδηγίες.
Ε, εσείς εκεί πίσω που το ρίξατε στην ξαπλωτερί, σας ζάλισε κι ο ήλιος, άντε πάρτε από ένα δενδρύλλιο και ξεκινάμε.

Αχ, καλά μου χρυσομυγάκια, που πήγε το πλήθος;
Μήπως εσείς ξεμείνατε τελευταίοι για να σας προλάβω κι εγώ;
Κουράγιο. Έχουμε πολύ δρόμο ακόμα μπροστά μας. Τουλάχιστον μας άνοιξαν τους λάκκους και δεν θα χρειαστεί να σκάψουμε.

Ορίστε, ο κ. Βαγγέλης είναι έτοιμος να το φυτέψει το δεντράκι του.
Ο λάκκος όμως, έχει το απαραίτητο βάθος και πλάτος; Πρέπει να έχει τουλάχιστον 50 εκ. βάθος και 40 εκ. πλάτος.
Κάνε καλέ θεούλη μου να πιάσει το δεντράκι!

Το ξέρω Γεωργία μου, η βοήθειά σου είναι πολύτιμη.
Τί, μόνος του θαρρείτε πως θα τα κατάφερνε;

Καλά μου χρυσομυγάκια!
Μπράβο σας που πατάτε το χώμα γύρω από το δεντράκι γιατί μόνον έτσι θα έρθει σε επαφή το χώμα με τις ρίζες και το δέντρο θα σταθεί μόνο του όρθιο.


Τα παιδία παίζει.
Άκου λοιπόν κ. Στάμου για να μαθαίνεις.
  • Με το αριστερό χέρι πιάνουμε το φυτό και το τοποθετούμε στο κέντρο του λάκκου όρθιο, έτσι που οι ρίζες του να αγγίζουν τον πάτο του λάκκου αλλά να μην διπλώνονται.
  • Με το δεξί μας χέρι δίνουμε με προσοχή στις ρίζες τη φυσική τους θέση.
  • Με το δεξί χέρι ή με ένα σκαλιστήρι ρίχνουμε ελαφρά και προσεκτικά χώμα μέσα στο λάκκο και σκεπάζουμε όλες τις ρίζες φροντίζοντας όμως να τις διατηρούμε στη φυσική τους θέση, χωριστά την καθεμιά, δηλαδή να μην ακουμπά η μία την άλλη και να μην διπλωθούν όλες μαζί.
  • Πιέζουμε το χώμα γύρω από το φυτό με τις δυο παλάμες μας.
  • Στη συνέχεια, συμπληρώνουμε και άλλο χώμα και το πατάμε καλά να καθήσει.
Τώρα μόνο το φύτεμα τελείωσε.

Μπράβο χρυσαφένια μου! Ακολουθείτε πιστά τις οδηγίες.
Σε ένα σωστό φύτεμα, το φυτό δεν πρέπει να βγαίνει από το έδαφος ακόμα κι αν το τραβήξουμε δυνατά.


Καλά το φύτεψες εσύ Χρήστο.
Ποιος θα κάνει στη συνέχεια τα σκαλίσματα, τα ποτίσματα, τα κλαδέματα, θα καταπολεμήσει τις ασθένειες...
Ο Δήμος ελπίζω, γιατί αλλιώς τα δεντράκια μας δεν θα έχουν καμιά ελπίδα.
Λέτε να τα υιοθετήσουμε;

Και μετά από τόοοοση κούραση, ας τσιμπήσουμε κι εμείς το κατιτίς μας.
Όλα τα προϊόντα είναι ντόπια.
Πολύ γνωστές και πεντανόστιμες είναι οι πατάτες Χρυσοβίτσας.


Και τι δεν έχει το τραπέζι. Και του πουλιού το γάλα.
Οι κυρίως πιατέλες ...
εξαιρετικό ζυγούρι στη σούβλα, εγχώριας παραγωγής, μμμμμμ πεντανόστιμο!

Αχ, κύριε Δήμαρχε, ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΠΟΛΥ,
το γεύμα ήταν λουκούλλειο.
Ας πιούμε όλοι μαζί
ΣΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΣΑΣ

8 σχόλια:

Eir;hnh Libano;y είπε...

Περιττό να σας πω μως με έχει φάει η μαύρη ζήλεια...Τέτοια οργάνωση!!!
Πού τέτοιες χαρές να δουν τα μάτια μας στο "κλεινόν" άστυ!
Στην υγειά σας, λοιπόν!

Ειρήνη Λιβανού είπε...

Ζητώ συγγνώμη για τις προχειρότητές μου όσον αφορά το όνομά μου.

xrysomyga είπε...

Ειρήνη μου, γιατί δεν αποφασίζετε να εκδράμετε προς τα μέρη μας; Τόσο δύσκολο σας είναι να εγκαταλείψετε για λίγο από το "κλεινόν" άστυ;

Giota είπε...

Συγχαρητήρια συνάδελφοι και χρυσομυγάκια!Πάντα τέτοια!Βέβαια εμείς εδώ δίπλα στη θάλασσα ζηλεύουμε τις χαρές του βουνού.
Να είστε καλά!

xrysomyga είπε...

Σ` ευχαριστούμε Γιώτα.
Βουνίσιοι εμείς, θαλασσινοί εσείς, κι εμείς ζηλεύουμε τα μύδια, στρείδια, χταποδάκι και λοιπά θαλασσινά.

Διονύσης Μάνεσης είπε...

Ορίστε μας! Βλέπετε τι κάνετε τώρα εσείς εκεί στο βουνό; Φυτεύετε κι άλλα δέντρα και μεγαλώνετε έτσι την ... απόστασή που μας χωρίζει.

Ευτυχώς, δηλαδή που ταυτοχρόνως και εκ τούτου μικραίνει η...ψυχική ( Που σιγά μην υπήρχε, δηλαδή!...)

Πάντα τέτοια, αγαπημένα ζουζούνια!

xrysomyga είπε...

Κύριε Διονύση μας,
πάρτε το αερόστατό σας κι ελάτε για ...πολλές λήψεις.
Να το πιστέψουμε...???

Διονύσης Μάνεσης είπε...

Λίτσα, διαγωνισμός: Ποιος θα μου βρει ένα ποίημα του Ρίτσου ( αλήθεια, το ψάχνω κι εγώ πολύν καιρό) στο οποίο, αφού λέγονται διάφορα απίθανα πράγματα, στο τέλος το ποιητικό υποκείμενο διαρρηγνύει τα ιμάτιά του πως είναι αλήθεια!

Έτσι κι εγώ με το αερόστατο. Θα το πάρω και θα έρθω. Αλήθεια είναι!