Παρασκευή, 26 Φεβρουαρίου 2010

ΕΝ ΘΕΡΜΩ

Να ξεκινήσω εκφράζοντας τα θερμότατα συγχαρητήριά μου σε όλους τους συντελεστές της εκδήλωσης. Νομίζω ότι όλοι έφυγαν από την αίθουσα με αισθήματα ενθουσιασμού και ικανοποίησης. Ακούσαμε πολλά, είδαμε πολλά και κυρίως απολαύσαμε την πανθομολογουμένως άψογη παρουσία των τριών μαθητών του ΓΕΛ Πεδινής. Μας μάγεψαν όλους.

ΜΠΡΑΒΟ και στα τρία παιδιά.
"Μα δεν έκαναν ούτε ένα λάθος στον τονισμό και την υποκριτική τους, στο χρώμα της φωνής τους και στο πέρασμα των νοημάτων, των λόγων και των διαλόγων του Καζαντζάκη! Αυτό σημαίνει ότι είχαν κατανοήσει απολύτως τα κείμενα και τη σπουδαιότητά τους!" μας λέει η κ. Μαρίνα Βρέλλη Ζάχου, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια του Τμήματος Ιστορίας - Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, που μας τίμησε με την παρουσία της στην εκδήλωση, όπως και πάρα πολλοί προσκεκλημένοι. Η αίθουσα ήταν γεμάτη και είχε και πολλούς όρθιους.

Ανέβασα το βίντεο στο youtube σε τρία μέρη, επειδή ήταν πολύ μεγάλο το αρχείο. Βέβαια, η ηχογραφημένη απόδοση δε συγκρίνεται με τίποτα με τη ζωντανή, άψογη σε όλα παρουσία των παιδιών είναι, όμως, ενδεικτική της δουλειάς τους.

Όπως είπα και στην ομιλία μου, "η γνωριμία με το κείμενο του μεγάλου δημιουργού αποτέλεσε για μας ξεχωριστή πρόσληψη και μια πρόκληση συγχρόνως. Το προσλάβαμε ως μια κραυγή αναζήτησης και τρόμου. Ο Καζαντζάκης, χωρίς λιποψυχία, κοιτάζει κατάματα το χάος, κοιτάζει άτρομα τον τρόμο. Η πρόκληση ήταν να μεταφερθούμε στο παρόν της αφήγησης, να ζωντανέψουμε τα πρόσωπα και να ξεδιπλώσουμε τους θεωρητικούς προβληματισμούς και το στοχασμό των ηρώων με τη δραματοποίηση του λόγου τους. Εκτός από τον Καζαντζάκη και το Ζορμπά, προσθέσαμε και τρίτο πρόσωπο στο ρόλο του αφηγητή.



Σκηνοθετήσαμε το χώρο της συνάντησης των δύο προσώπων και στήσαμε το σκηνικό, με φόντο ένα βίντεο, που καθιστά ορατή στην οθόνη την αφήγηση. Στο βίντεο αυτό προσπαθήσαμε να μετουσιώσουμε τα αισθήματα θαυμασμού, απορίας και δέους με τα οποία μας τροφοδότησε η ανάγνωση του λογοτεχνικού κειμένου. Έτσι, με τη βοήθεια της τεχνολογίας, προσεγγίσαμε το κείμενο μέσα από ένα σύγχρονο επικοινωνιακό πλαίσιο στο οποίο συνεργάζονται ήχος, εικόνα και λόγος. Είναι ένας τρόπος προσέγγισης του λογοτεχνικού κειμένου, ενδιαφέρων και ιδιαίτερα εύληπτος από τα νέα παιδιά.



Το εγχείρημα ήταν πολύ δύσκολο και τολμηρό, η προετοιμασία μεγάλη και επίπονη, ήταν όμως και μια σπουδαία εμπειρία".



Όπως γράφει ο Νίκος Καζαντζάκης στην εισαγωγή του βιβλίου Ταξιδεύοντας Ρουσία, ο αναγνώστης πρέπει να έχει στο νου του τούτο: "τις λέξεις που μεταχειρίζουμαι να τις δέχεσαι σαν ύλη, δηλαδή σκληρό κουκούτσι που κλείνει μέσα του εκρηχτικές δυνάμεις. Την κάθε λέξη, για να βρεις τι θέλω να πω, πρέπει να την αφήνεις να κάνει έκρηξη μέσα σου, και να λευτερώνει έτσι την ψυχή που φυλακίζει. Αλλιώς, συνεννόηση δεν υπάρχει".

Μ` αυτά τα λόγια σαν οδηγό ξεκίνησε η ομάδα μας το μεθυστικό ταξίδι στη σκέψη του μεγάλου Κρητικού και του ταξιδευτή της ψυχής. Το ταξίδι ήταν ανεπανάληπτο, μας δίδαξε πολλά και μας άφησε υπέροχες αναμνήσεις. Ευχαριστούμε θερμά όλους όσοι μας τίμησαν με την παρουσία τους στο Καμπέρειο:

Την ομάδα μας αποτέλεσαν:
  • οι μαθητές της Β΄ λυκείου Γεώργιος Θωμά, Βασιλική Λιάρου και Φωτεινή Σιαφάκα
  • ο Διευθυντής του σχολείου κος Γιάκης Παναγιώτης
  • η κυρία Μαρία Ιατρίδου, μαθηματικός και
  • η κυρία Στάμου Ευαγγελία, φιλόλογος
Θα κλείσω την ανάρτηση με τα τελευταία λόγια από την ομιλία της μαθήτριας Βασιλικής Λιάρου, που έκαναν μεγάλη εντύπωση σε όλο το ακροατήριο.

"Πιστεύοντας, προσωπικά, πως ο καθένας μας κρύβει ένα άστρο μέσα του, φωτεινό ή θαμπωμένο, αναγνωρίζω ως υπέρτατη προσπάθεια και μέγιστο αποτέλεσμα, όχι την εύρεση αυτού του θείου δώρου και την προσωρινή, στο πλαίσιο της μικρής ζωής μας, προσπάθεια να το αναδείξουμε, να δομήσουμε πάνω του την ψυχική μας υγεία και να το κάνουμε να λάμπει και να ακτινοβολεί, αλλά τη φροντίδα και τον αγώνα αυτό το φως να μην πεθάνει ποτέ του. Πρέπει, δηλαδή, να μην μένουμε στις πρόσκαιρες επιτυχίες και επιβραβεύσεις, αλλά να αναζητούμε κίνητρα για πνευματική αναβάθμιση και πρόοδο, για παραγωγή αξιέπαινου έργου με μακροχρόνια, διηνεκή απήχηση, ώστε να ζούμε αιώνια μέσα από τη δική μας πνευματική κληρονομιά. Αυτός, νομίζω, είναι ένας από τους μεγαλύτερους στόχους που πρέπει να θέσει ο καθένας μας.

Υ.Γ. Ο τίτλος της ανάρτησης είναι δανεικός, από τον Διονύση.

Δευτέρα, 22 Φεβρουαρίου 2010

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ


  • Οι Σχολικοί Σύμβουλοι Φιλολόγων Νομού Ιωαννίνων,
  • Το Τμήμα Πολιτιστικών Θεμάτων Β/θμιας Εκπαίδευσης Ιωαννίνων,
  • Το Γενικό Λύκειο Πεδινής και
  • Ο Σύνδεσμος Φιλολόγων Ιωαννίνων

Σας προσκαλούν

στην τιμητική εκδήλωση για το Νίκο Καζαντζάκη


που θα γίνει στο Καμπέρειο Ίδρυμα (2ος όροφος)


την Τετάρτη 24 Φεβρουαρίου 2010 και ώρα 19:30






Θα μιλήσει ο κ. Γεώργιος Στασινάκης

Πρόεδρος της Διεθνούς Εταιρείας Φίλων Νίκου Καζαντζάκη με θέμα:

"Το έργο και η σκέψη του Νίκου Καζαντζάκη"

Το σχολείο μου, το Γενικό Λύκειο Πεδινής, συμμετέχοντας σ` αυτή την εκδήλωση, θα παρουσιάσει το απόσπασμα του Νίκου Καζαντζάκη "Αλέξης Ζορμπάς", από τα Κείμενα Νεοελληνικής Λογοτεχνίας της Β' Λυκείου, με δραματοποιημένη αφήγηση και ταυτόχρονη βιντεοπροβολή, που καθιστά ορατή στην οθόνη την αφήγηση. Πρόκειται για μια προσέγγιση του λογοτεχνικού κειμένου μέσα από ένα σύγχρονο επικοινωνιακό πλαίσιο στο οποίο συνεργάζονται ήχος εικόνα και λόγος.

Το πρόγραμμα της εκδήλωσης


Για να γίνω πιο λαμπερός θέλω και το δικό σου φως


S.O.S για τον ΠΛΑΝΗΤΗ ΣΟΥ!!

Το μήνυμα αυτό στέλνει η μαθήτρια της Β' Λυκείου του ΓΕΛ Πεδινής Ιωαννίνων, Παύλου Βασιλική, με την πολύ όμορφη ζωγραφιά της.


Κι άλλες εργασίες από τη Βάσω στο μάθημα της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας


και στο μάθημα της Έκφρασης/Έκθεσης


Το οικουμενικό κράτος του Μ. Αλεξάνδρου

Μάθημα: Ιστορία του Αρχαίου Κόσμου
Τάξη: Α΄ Λυκείου

"Το οικουμενικό κράτος του Μ. Αλεξάνδρου"

Εργασία 1η : Η συμπεριφορά ενός σωστού ηγέτη
Ερώτηση : Να σχολιάσετε και να κρίνετε τη συμπεριφορά ενός σωστού ηγέτη προς το λαό του. Η απολυταρχική αντιμετώπιση ή η υποχώρηση στις λογικές απαιτήσεις της λαϊκής βούλησης, η εμμονή στις δικές του αντιλήψεις και αποφάσεις ή η κατανόηση και η διαλλακτικότητα πρέπει να αποτελούν το γνώμονα της συμπεριφοράς ενός ηγέτη απέναντι στο λαό του;

Εργασία 2η : Το παγκόσμιο κράτος και ο οικουμενικός πολίτης
Ερώτηση : Φαντάσου ότι είσαι ένας "οικουμενικός πολίτης" μέσα στο "παγκόσμιο κράτος" του Αλεξάνδρου. Ταξιδεύεις εύκολα, οπουδήποτε, συνεννοείσαι παντού, αφού η ελληνική "κοινή" γλώσσα έχει διαδοθεί στη Μεσόγειο και έχεις πρόσβαση σε άφθονες διευκολύνσεις, πλούσιες οικονομικές, πολιτιστικές και πνευματικές ανταλλαγές. Παράλληλα όμως, έχεις χάσει την ασφάλεια της πόλης-κράτους της οποίας τα όρια και οι θεοί σε προστάτευαν. Δεν είσαι πλέον "ο Έλληνας" και οι άλλοι οι "βάρβαροι", είσαι ένας παγκόσμιος πολίτης, χαμένος σε ένα αχανές κράτος, και κάποιοι ίσως έχουν ανώτερο πολιτισμό από σένα.
Περίγραψε τα συναισθήματά σου.

(από το βιβλίο της Αναστασίας Βακαλούδη, Διδάσκοντας και μαθαίνοντας με τις νέες τεχνολογίες: από τη θεωρία στην πράξη)

Δημοσιεύονται οι εργασίες των μαθητών:
  • Σίντου Ανδρέα και
  • Προδρόμου Γιώργου
οι οποίες στάλθηκαν με το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο.

Τετάρτη, 17 Φεβρουαρίου 2010

Ασκήσεις για τους περσικούς πολέμους

Στον δικτυακό τόπο "Ασκήσεις on-line" της Ελληνικής Πύλης Παιδείας (eduportal), βρήκα 7 ασκήσεις για τους περσικούς πολέμους, δημιουργημένες με το λογισμικό Hot Potatoes . Για κάθε άσκηση υπάρχουν οδηγίες.
Να μια καλή ευκαιρία για επανάληψη και έλεγχο των όσων μάθαμε.

Οι ασκήσεις είναι:

Στον ίδιο δικτυακό τόπο μπορείτε να βρείτε κι άλλες ασκήσεις, για άλλα μαθήματα.

Εδώ επίσης μπορείτε να βρείτε και μια καταπληκτική δουλειά για την αστρονομία με πολλές προσομοιώσεις, όπως για τους χειμερινούς αστερισμούς.

Δευτέρα, 15 Φεβρουαρίου 2010

Γιάννης Ρίτσος, Ρωμιοσύνη

Αυτά τα δέντρα δε βολεύονται με λιγότερο ουρανό,
αυτές οι πέτρες δε βολεύονται κάτου απ' τα ξένα βήματα,
αυτά τα πρόσωπα δε βολεύονται παρά μόνο στον ήλιο,
αυτές οι καρδιές δε βολεύονται παρά μόνο στο δίκιο.


Στη Ρωμιοσύνη, όπως αποκαλύπτει ο τίτλος, ο ποιητής υμνεί τη δύναμη του Ρωμιού, του Έλληνα, σε όλη την Οικουμένη. Ο Ρίτσος γίνεται καθολικός και παγκόσμιος ποιητής.

"Τέσσερις στίχοι, νοηματικά αυτόνομοι. Τέσσερα υποκείμενα ("δέντρα", "πέτρες", "πρόσωπα", "καρδιές"). Κοινό ρήμα, "δε βολεύονται", που πάει να πει ότι τα τέσσερα υποκείμενα έχουν κοινά αισθήματα, κοινή αντίδραση, άρα είναι ομοειδή. Δέντρα-πέτρες-πρόσωπα-καρδιές έχουν την ίδια συμπεριφορά, σαν μέλη της ίδιας κοινότητας. Δεν ισχύει καμιά διάκριση μεταξύ φυσικού και ανθρώπινου. Η κοινή στάση κι η κοινή απαίτηση έχει ως αντικείμενο το ακέραιο: Όλο τον ουρανό, όλο τον τόπο, μόνο τον ήλιο, μόνο το δίκιο. Άνθρωποι και φύση σε μια πλήρη αλληλεγγυότητα συμπεριφέρονται ως αυτοδίκαιοι κάτοχοι όλων των αξιών. Η φύση προσφέρει στον άνθρωπο ένα όραμα πληρότητας. Δεν επιδέχεται "εκπτώσεις", δεν ανέχεται κανέναν ακρωτηριασμό, δεν μπορεί να συμβιώσει με το λειψό και το μισερό, συνεπώς απορρίπτει κάθε μορφή υποδούλωσης (τα "ξένα βήματα" υποδηλώνουν τον κατακτητή). Η φύση λοιπόν διακρίνεται από ένα ορισμένο ήθος και εμπνέει ένα ανάλογο ανθρώπινο ήθος. Μεταγράφει στο πεδίο των ανθρώπινων αξιών τη δεσπόζουσα φυσική κατηγορία της πληρότητας σε ένστικτο ανεξαρτησίας".

(από την εισήγηση του Ερατοσθένη Γ. Καψωμένου με θέμα "Παράδοση και πρωτοπορία στην ποίηση και την ποιητική του Γιάννη Ρίτσου", που πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του Διεθνούς Συνεδρίου "Ο Ποιητής και Πολίτης Γιάννης Ρίτσος").


Eτούτο το τοπίο είναι σκληρό σαν τη σιωπή,
σφίγγει στον κόρφο του τα πυρωμένα του λιθάρια,
σφίγγει στο φως τις ορφανές ελιές του και τ' αμπέλια του,
σφίγγει τα δόντια. Δεν υπάρχει νερό. Mονάχα φως.

O δρόμος χάνεται στο φως κι ο ίσκιος της μάντρας είναι σίδερο.

Mαρμάρωσαν τα δέντρα, τα ποτάμια κ' οι φωνές μες στον ασβέστη του ήλιου.
H ρίζα σκοντάφτει στο μάρμαρο. Tα σκονισμένα σκοίνα.

Tο μουλάρι κι ο βράχος. Λαχανιάζουν. Δεν υπάρχει νερό.
Όλοι διψάνε. Xρόνια τώρα. Όλοι μασάνε μια μπουκιά
ουρανό
πάνου απ' την πίκρα τους.

Tα μάτια τους είναι κόκκινα απ' την αγρύπνια,

μια βαθιά χαρακιά σφηνωμένη ανάμεσα στα φρύδια τους
σαν ένα κυπαρίσσι ανάμεσα σε δυο βουνά το λιόγερμα.

Tο χέρι τους είναι κολλημένο στο ντουφέκι

το ντουφέκι είναι συνέχεια του χεριού τους

το χέρι τους είναι συνέχεια της ψυχής τους -
έχουν στα χείλια τους απάνου το θυμό

κι έχουνε τον καημό βαθιά βαθιά στα μάτια τους
σαν ένα αστέρι σε μια γούβα αλάτι.

Όταν σφίγγουν το χέρι, ο ήλιος είναι βέβαιος για τον κόσμο

όταν χαμογελάνε, ένα μικρό χελιδόνι φεύγει μεσ` απ` τα άγρια γένια τους

όταν κοιμούνται, δώδεκα άστρα πέφτουν απ' τις άδειες τσέπες τους όταν σκοτώνονται, η ζωή τραβάει την ανηφόρα με σημαίες και με ταμπούρλα.

Ακολουθούν τα χαρακτηριστικά του τοπίου: "Ετούτο το τοπίο είναι σκληρό σαν τη σιωπή". "Τα δέντρα, οι πέτρες, ο ήλιος, ο ουρανός, το χρώμα, το τοπίο που σφίγγει τις ορφανές ελιές, είναι ένας χώρος οικείος και φωτεινός, που μέσα στη φωτεινότητά του προβαίνει σαν ένας χώρος πολιορκημένος από στεριά και θάλασσα. Κι όμως, την ίδια στιγμή της έσχατης δοκιμασίας, αυτή η πολιορκία, αυτή η πίκρα και ο θάνατος, αναιρούνται και από τη φθορά αναπηδά αβίαστα η ανακαινιζόμενη ζωή, ένα θαύμα εξακοντισμένο στόν ορίζοντα".

("Νέα Εστία" - Γιάννης Ρίτσος - Χριστούγεννα 1991)

Tόσα χρόνια όλοι πεινάνε, όλοι διψάνε, όλοι σκοτώνονται
πολιορκημένοι από στεριά και θάλασσα
,
έφαγε η κάψα τα χωράφια τους κ' η αρμύρα πότισε τα σπίτια τους
ο αγέρας έριξε τις πόρτες τους και τις λίγες πασχαλιές της πλατείας
από τις τρύπες του πανωφοριού τους μπαινοβγαίνει ο θάνατος

η γλώσσα τους είναι στυφή σαν το κυπαρισσόμηλο
πέθαναν τα σκυλιά τους τυλιγμένα στον ίσκιο τους

η βροχή χτυπάει στα κόκκαλά τους.

Πάνου στα καραούλια πετρωμένοι καπνίζουν τη σβουνιά και τη νύχτα
βιγλίζοντας το μανιασμένο πέλαγο όπου βούλιαξε το σπασμένο κατάρτι του φεγγαριού.
Tο ψωμί σώθηκε, τα βόλια σώθηκαν, γεμίζουν τώρα τα κανόνια τους μόνο με την καρδιά τους.

Tόσα χρόνια πολιορκημένοι από στεριά και θάλασσα

όλοι πεινάνε, όλοι σκοτώνονται και κανένας δεν πέθανε -
πάνου στα καραούλια λάμπουνε τα μάτια τους,
μια μεγάλη σημαία, μια μεγάλη φωτιά κατακόκκινη

και κάθε αυγή χιλιάδες περιστέρια φεύγουν απ' τα χέρια τους

για τις τέσσερις πόρτες του ορίζοντα.


"Ο ποιητής με την υπέροχη ποιητική σύλληψη αποκαλύπτει τη δύναμη της θέλησης και την αξία του αγώνα για ελευθερία. Το ποίημα αυτό θα μπορούσε να συνεξεταστεί με τους Ελεύθερους Πολιορκημένους του Σολωμού. Το ποίημα οδηγείται στην κορύφωση μέσα από έντονο λυρισμό, από υπέροχες εικόνες, ιδέες, αξίες και λεκτικές επιλογές με κατακλείδα στην τελευταία στροφή την ασύλληπτη δύναμη των αγωνιστών, που αναδεικνύεται με τη λογική αντίφαση, που, παρά τις στερήσεις και τους θανάτους, φέρνουν το νέο μήνυμα της ζωής, με τη λάμψη των ματιών τους. Ο ποιητής προφητεύει το μέλλον ως παρόν με την επικράτηση της Ελευθερίας και Δικαιοσύνης, π.χ. «πάνου στα καραούλια λάμπουνε τα μάτια τους/ μια μεγάλη σημαία, μια μεγάλη φωτιά κατακόκκινη/ και κάθε αυγή χιλιάδες περιστέρια φεύγουν απ΄τα χέρια τους/ για τις τέσσερις πόρτες του ορίζοντα.». Οι στίχοι αυτοί με τη σημειωτική του «κατακόκκινου» (πολιτικό στίγμα) ως οικουμενικού συμβόλου, της σημαίας, της φωτιάς και των περιστεριών, που φέρνουν το αισιόδοξο μήνυμα σε όλο τον πλανήτη, ηχούν ως θούριος, τύπου Ρήγα Φεραίου και πιστοποιούν τη θέληση των αγωνιστών για επιτυχία του αγώνα τους μέσα από μια ξεχωριστή εικονοποιϊα και πολυσημική χρήση των λέξεων".

(Χριστίνα Αργυροπούλου, "Ο Σχολικός Ρίτσος και συνομιλία του έργου του με την ιστορία και τα κοινωνικά δρώμενα".).

Παρασκευή, 12 Φεβρουαρίου 2010

Όταν η δημιουργικότητα πάει στο σχολείο


Η σημερινή ανάρτηση είναι αφιερωμένη σε όλους τους μαθητές, που με τις δραστηριότητές τους αναδεικνύουν τις δημιουργικές τους ικανότητες, μας γεμίζουν χαρά και μας κάνουν να νιώθουμε την ικανοποίηση ότι δεν πάνε χαμένα τα ταλέντα τους, αφού το σημερινό σχολείο δεν είναι σε θέση να τα αναδείξει και να τα εκπαιδεύσει.
Μετά τα αγγεία που κατασκευάσατε στο μάθημα της ιστορίας, είδα, με μεγάλη μου χαρά, ότι συνεχίζετε τις πολύ όμορφες κατασκευές και στο μάθημα της Οδύσσειας. Σε κάποια άλλη ανάρτηση θα δημοσιεύσουμε φυσικά στο σχολικό μας ιστολόγιο και αυτά τα έργα σας.

Σας συνιστώ να δείτε το επόμενο βίντεο που είναι σχετικό με το σχολείο και το κατά πόσο αυτό συμβάλλει στην ανάπτυξη της δημιουργικότητας των μαθητών. Όταν λέμε δημιουργικότητα εννοούμε το να έχεις πρωτότυπες, εμπνευσμένες ιδέες που να έχουν αξία.

Στο βίντεο μιλάει ο Ken Robinson, καθηγητής και συγγραφέας, σε ένα ετήσιο συνέδριο στο οποίο μιλούν και άλλοι διακεκριμένοι επιστήμονες, δημιουργοί και καλλιτέχνες. Ανεφέρεται στη σχέση δημιουργικότητας και δημόσιας εκπαίδευσης.



Είναι πολύ αισιόδοξο το γεγονός ότι σε πολλά σχολεία μαθητές εμπνέονται και δημιουργούν πρωτότυπα έργα τα οποία καλό είναι να προβάλλονται για να αποτελούν κίνητρο για όλους μας.
Δείτε παραδείγματα συμμαθητών σας από το 3ο Γυμνάσιο Πολίχνης εδώ , εδώ και εδώ.

"Η δημιουργικότητα είναι τόσο σημαντική για την εκπαίδευση", λέει ο Ken Robinson, "όσο και ο αλφαβητισμός". Και μην ξεχνάτε ότι , "η δημιουργικότητα έρχεται συχνά μέσω της αλληλεπίδρασης".

Κυριακή, 7 Φεβρουαρίου 2010

Περσικοί Πόλεμοι


Σημαντικότατο σταθμό στην Αρχαία Ελληνική και Παγκόσμια Ιστορία αποτελούν οι αγώνες των Ελλήνων εναντίον των Περσών για την προάσπιση της ελευθερίας τους. Τα Μηδικά, όπως καθιερώθηκε να ονομάζονται αυτές οι συγκρούσεις, είναι κυρίως οι τρεις περσικές εκστρατείες:


Α) Του Μαρδόνιου στη Θράκη και τη Μακεδονία (492π.Χ.)
Β) Του Δάτη και του Αρταφέρνη στο Αιγαίο και την Αττική (490π.Χ.) και
Γ) Του Ξέρξη στην Κεντρική Ελλάδα (480 - 479π.Χ.)


Το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Κέντρο Ερευνών, Τομέας Τεχνολογιών της Πληροφορίας, Εργαστήριο Πολυμέσων, ανέπτυξε μια εφαρμογή που περιλαμβάνει:

1. Διαδραστικό Χάρτη της Μάχης του Μαραθώνα.
Πατήστε εκκίνηση για να ξεκινήσει η εφαρμογή. (Δείτε οδηγίες πλοήγησης πατώντας πάνω στην εικόνα).

2. Βίντεο Χάρτες

  1. Εκστρατεία Μαρδόνιου (492 π. Χ.)
  2. Εκστρατεία Δάτη και Αρταφέρνη (492 π.Χ)
  3. Εκστρατεία Ξέρξη (480-479 π.Χ.)
Τα Video πάρθηκαν με τη χρήση του προγράμματος EarthViewer της nVidia.

Τα επόμενα δυο βίντεο (διάρκειας 10 και 4 λεπτών), είναι είναι μια παραγωγή του Stanford University της California των ΗΠΑ, για τη για την Μάχη Μαραθώνα 490 π.Χ. Αφηγητές οι Dr Ian Morris και Bill McQuade. (Πηγή: Δήμος Μαραθώνος).







Δείτε επίσης από την εκπαιδευτική τηλεόραση,

με την άνεσή σας και τη Δευτέρα σας περιμένω με τις εντυπώσεις σας.

Πέμπτη, 4 Φεβρουαρίου 2010

Μέγας Αλέξανδρος

Ο Μέγας Αλέξανδρος αναδείχτηκε ως ο μεγαλύτερος Έλληνας όλων των εποχών, μέσα από την φιλόδοξη παραγωγή του ΣΚΑΪ "Μεγάλοι Έλληνες".
Παρακολουθήστε το σκηνοθέτη Γιάννη Σμαραγδή που παρουσιάζει τον Μέγα Αλέξανδρο στους «Μεγάλους Ελληνες» του ΣΚΑΪ, μεταφέροντας στον θεατή το ιστορικό μεγαλείο αλλά και το μύθο που περιβάλλει τη ζωή του Μεγάλου Αλεξάνδρου.