Πέμπτη, 29 Ιανουαρίου 2009

Χρυσορόδινες ανταύγειες


Κατακλυστήκαμε από ζουζουνίσματα. Οι χρυσόμυγες είναι πανταχού παρούσες, διψασμένες για επικοινωνία και διάλογο. Τις έχει πιάσει δε τέτοιος δημιουργικός οίστρος που είναι αποφασισμένες να "χρωματίσουν" ποικιλοτρόπως το ιστολόγιό μας. Διαβάζουν, γράφουν, ζωγραφίζουν...???, ετοιμάζονται για να τιμήσουν το "Έτος Ρίτσου", δηλαδή, τα 100 χρόνια από τη γέννηση του ποιητή της "Ρωμιοσύνης".

Ο Ρίτσος είχε κάνει την ποίηση ζωή του. Η ποιητική γραφή ήταν ο "επιούσιος άρτος" του.

"Δε σκέπτομαι στίχους, είμαι ένας στίχος μέσα στο ποίημα της ανθρωπότητας, νιώθω τούτο το δεσμό, τον ανασαίνω, τον ζω".

Ο Ρίτσος όποιον γνώριζε, όποια δουλειά κι αν έκανε, μια λέξη του έλεγε: "Γράφε, γράφε, γράφε". Μέρα νύχτα σκεφτόταν το γράψιμο.

"Έτσι πορεύεται η ζωή μου, από ποίημα σε ποίημα, από στίχο σε στίχο, έτσι, μερόνυχτα, μήνες και χρόνια κι άλλα χρόνια, χωρίς ανάσα, ανασαίνοντας τούτο τον αέρα που `χει μια βαθιά, ανθρώπινη ευωδιά, μια μυστική στοργή απεραντοσύνης" (11.12.1971)

Το μυστικό για το Ρίτσο ήταν η δουλειά:

"Δουλεύετε", έλεγε. "Μόνο δουλεύοντας μαθαίνουμε όχι μόνο πως να δουλεύουμε αλλά και ανακαλυπτόμαστε και ανακαλύπτουμε, τί έχουμε να πούμε, τί αξίζει και πως να το πούμε" (25.6.1971)

Τα κείμενα προέρχονται από το βιβλίο Γιάννης Ρίτσος "Τροχιές σε διασταύρωση".

Θα επανέλθουμε σύντομα με ...περισσότερο Ρίτσο.

Δευτέρα, 26 Ιανουαρίου 2009

Βραβεία λεξο-ποιήματος

Θερμά συγχαρητήρια στους μαθητές της β΄ γυμνασίου που με τη φαντασία τους ταξίδεψαν στο μαγικό κόσμο της ποίησης, έναν κόσμο από τον οποίο ο καθένας μας μπορεί να εμπνευστεί και να δημιουργήσει. Τα λεξο-ποιήματά τους είναι όλα μοναδικά.

Τι πιο αναζωογονητικό και υγιές από μια ποιητική περιπλάνηση, δε συμφωνείτε;

Να διαβάζουμε ποίηση, παιδιά, γιατί όπως είπε και ο μεγάλος μας ποιητής Οδυσσέας Ελύτης

"η ποίηση είναι μια πηγή αθωότητας"

ή και ο άλλος μεγάλος μας ποιητής Γιώργος Σεφέρης

"Η ποίηση έχει τις ρίζες της στην ανθρώπινη ανάσα.
Τι θα γινόμασταν αν η πνοή μας λιγόστευε; "


Διαβάσαμε στην τάξη τα ποιήματά σας και δημοσιεύουμε στο ιστολόγιο του σχολείου μας τα τρία πρώτα, που εσείς βραβεύσατε.

Ο ΛΕΒΕΝΤΗΣ (Α΄ βραβείο)

Πρώτος θυμούμε ήτανε λεβέντης στο χωριό μου.
Στη μέση πάλα φόραε στη ζώνη κρεμασμένη,
οι κάλτσες χρυσοκέντητες στο χέρι ζυγιασμένες,
τα φουντωτά τσαρούχια του αγαπημένα όλων,
και τη χρυσή τη χαίτη του στο χέρι εκρατούσε.

Κι όλο ελαμπάδιαζε στον αναμμένο δρόμο
τρικυμισμένος ήτανε στον κόσμο ξακουσμένος.
Ήταν λεβέντης λυγερός, λεβέντης καβαλάρης
με τ` άλογό του έφευγε μεσ` στο βραδί αντάμα.
(Τσαπραλής Θανάσης)

ΟΠΤΑΣΙΑ (Β΄ βραβείο)

Στα παιδικά μου χρόνια όλο κάλλος
θυμούμαι τη μεγάλη οπτασία,
η καρδιά της όλο χάος
το μυαλό της αγριεμένη τρικυμία.

Είχε μάτι όλο νάζι
τη μορφή της στην καρδιά σου τη χαράζει,
με χάρη στ` άλογο καβάλα
όπως ο Μπότσαρης κρατάει την πάλα.

Τα μαλλιά της ήταν φουντωτά
σαν τ` αλόγου της τη χαίτη κυματιστά,
ολημερίς έστεκε σ` ένα ξωκκλήσι
το λεβέντη της προσμένοντας για να φιλήσει.

Σαν γύριζε στο σπίτι αστροβολούσε
ίδια αναμμένη αθυμωνιά λαμποκοπούσε,
πρώτη λουζότανε το μεσημέρι
νά η οπτασία μας από το Περιστέρι!
(Ντούτση Γεωργία)

ΥΜΝΟΣ ΣΤΟΝ ΜΠΟΤΣΑΡΗ (Γ΄ βραβείο)

Πρώτος βγαίνει ο λεβέντης
ο Μπότσαρης ο νεοφέρτης.
Η χαίτη του ήτανε όλο χάζι
μεσ` στην ερημιά φαντάζει.

Την πάλα του κρατούσε στο `να χέρι
κι από το άλλο τ` ασημένιο το μαχαίρι.
Πανίψηλος φαινόταν από μακριά
τρικυμισμένος με χαρά που γυρνά από την ξενιτιά.

Τα τσαρούχια του τα φουντωτά φαινόταν από μακριά
και μια φλόγα αναμμένη από τα στήθη του έβγαινε μπροστά.
Έτσι θα τον θυμούμαι πάντα
του εικοσιένα αυτόν, ως τιμημένο άντρα.
(Παππάς Γιάννης)

Κυριακή, 25 Ιανουαρίου 2009

Πως θα ήθελα να είναι το σχολείο μου


Τάξη: Β΄ Γυμνασίου
Γράφουμε ένα άρθρο για το ιστολόγιο του σχολείου μας


Θα ήθελα στο σχολείο μου να υπάρχουν ενδιαφέρουσες αίθουσες που να προσφέρουν πολλές δυνατότητες άντλησης πληροφοριών για να εκλείψει η μέθοδος "κιμωλία και ομιλία".
Σήμερα οι τάξεις είναι βαρετά "κουτιά", όπου μέσα τους είναι κλεισμένοι οι μαθητές σαν φυλακισμένοι, από τις 8:30 π.μ. έως τις 14:00 μ.μ.
Ντούτση Γεωργία

Θα ήθελα το σχολείο να είναι πιο ελεύθερο και δημιουργικό, να καλύπτει όλες τις ανάγκες των μαθητών. Να συνεργάζονται οι μαθητές μεταξύ τους και να υπάρχει και αρμονία στις σχέσεις καθηγητών και μαθητών. Επίσης, θα ήθελα να είναι πιο ισορροπημένο στον προγραμματισμό.
Τσαπραλής Θανάσης

Σήμερα το σχολείο είναι πολύ κουραστικό. Θα ήθελα να κάνουμε πιο λίγες ώρες μάθημα και να χρησιμοποιούμε και τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές. Εάν γίνουν αυτά, το σχολείο θα είναι πιο ευχάριστο για τα παιδιά αλλά και για τους καθηγητές.
Μπούγια Αντιγόνη

Το σχολείο σήμερα έχει καταντήσει βαρετό. Οι μαθητές δεν έχουν όρεξη να κάνουν μάθημα και πηγαίνουν στο σχολείο σαν να κάνουν μια αγγαρεία.
Θα ήθελα τα μαθήματα να γίνονται με ηλεκτρονικούς υπολογιστές που να είναι συνδεδεμένοι στο διαδίκτυο. για να μπορούμε να ψάχνουμε τις πληροφορίες. Αυτό θα είναι διασκεδαστικό και ξεκούραστο.
Παππάς Γιάννης

Θα ήθελα το σχολείο να είναι διαφορετικό, πιο δημιουργικό και πιο ξεκούραστο. Το μάθημα θα ήθελα να γίνεται με τους υπολογιστές γιατί αυτό αρέσει στα παιδιά. Σήμερα το σχολείο είναι βαρετό.
Τσαρούχης Γιώργος

Θα ήθελα το σχολείο να είναι διαφορετικό. Τις ώρες που είμαστε σ` αυτό να μη βαριόμαστε αλλά να διασκεδάζουμε, να περνάμε καλά. Το να κάθεσαι σε μια καρέκλα και να ακούς όλη την ώρα τους καθηγητές, είναο βαρετό και για μας και για κείνους. Το σχολείο μας έχει καταντήσει σα μια φυλακή, γι` αυτό πρέπει να γίνει κάτι για να αλλάξει.
Λάμπρου Αγλαΐα

Το σχολείο θα ήθελα να είναι ως εξής: Να κάνουμε τα μαθήματα με υπολογιστές, να μη καθόμαστε τόσες ώρες στο σχολείο και να δουλεύουμε ομαδικά. Τα διαλείμματα να είναι πιο μεγάλα. Τώρα βαριόμαστε πολύ να ακούμε τους καθηγητές να μιλάνε και να μιλάνε.
Τσιώνης Δημήτρης

Το σχολείο είναι πολύ βαρετό. Θα το ήθελα πιο δημιουργικό και το μάθημα να γίνει πιο ενδιαφέρον. Να κάνουμε πιο λίγες ώρες μάθημα και τα διαλείμματα να είναι πιο μεγάλα.
Καρακίτσος Χρήστος

Το σχολείο το βαριέμαι πολύ γιατί κάθομαι πολλές ώρες στο θρανίο και κουράζομαι να ακούω τους καθηγητές όλο να μιλάνε. Στο εργαστήριο περνάω καλύτερα. Θα ήθελα περισσότερα διαλείμματα και χρόνο για παιχνίδι.
Λίγγας Γιάννης

Σάββατο, 24 Ιανουαρίου 2009

Λεξο-ποιήματα


Εργο του Νίκου Γαβριήλ Πεντζίκη,«Αντάρτης με φουστανέλλα» (1944)

Μιλτιάδης Μαλακάσης

"Ο Τάκης - Πλούμας"

Το ποίημα αυτό του Μαλακάση αναφέρεται στον εξάδελφό του, λεβέντη του Μεσολογγίου Τάκη-Πλούμα, μια από τις ζωηρότερες αναμνήσεις της παιδικής ηλικίας του ποιητή, που έγραψε το ποίημα 33 χρόνια μετά το θάνατο του εξαδέλφου του.

Κείμενα νεοελληνικής λογοτεχνίας β΄ γυμνασίου

Επειδή το μάθημα της λογοτεχνίας έχει νόημα και αξία όταν εκπαιδεύει τους μαθητές εκτός από το ρόλο του αναγνώστη των κειμένων και στο ρόλο του συγγραφέα, λέω να ξεφύγουμε για λίγο από τα τετριμμένα και να γίνουμε ...ποιητές. Τί λέτε;

Θα παίξουμε ένα παιχνίδι με τις λέξεις:
Δημιουργούμε 9 ζεύγη αριθμών (όσες είναι και οι στροφές του ποιήματος) με βάση την αρίθμηση της κάθε στροφής και τον αριθμό των λέξεων που περιλαμβάνει. Έτσι, τα ζεύγη που σχηματίζονται είναι τα εξής:
  • 1-24
  • 2-17
  • 3-24
  • 4-16
  • 5-23
  • 6-24
  • 7-20
  • 8-22
  • 9-27
Ο κάθε μαθητής (κατά σύμπτωση οι μαθητές είναι εννέα) διαλέγει ζευγάρι με αριθμό στροφής και ενός από τους αριθμούς, που περιλαμβάνει η αντίστοιχη στροφή. Βρίσκει στο ποίημα τη λέξη που αντιστοιχεί στον αριθμό αυτό (εάν πρόκειται για άρθρο ή σύνδεσμο τα παραβλέπει και επιλέγει την αμέσως επόμενη λέξη). Έτσι, συγκεντρώνουμε εννέα λέξεις. Με αυτές δημιουργούμε τα λεξο-ποιήματα.
Απαραίτητη προϋπόθεση: οι λέξεις πρέπει να χρησιμοποιηθούν, κατα το δυνατόν, στον τύπο που βρίσκονται
.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν με ένα παράδειγμα.
Για να δω από τι θα εμπνευστώ! Ανοίγω τα φτερά μου για να πετάξω zzzzzzzzzz ψηλά, στο χώρο της φαντασίας και της έμπνευσης και ...ιδού!

Ο Γιαταγάνας

Μεσ` στη χρυσοκέντητη λευκή φουστανελίτσα
ο Γιαταγάνας έστεκε ορθός
το καριοφίλι στο `να του το χέρι
στου σελαχιού, το άλλο καταμπρός.

Εκοίταα κι ήτανε όλο κάλλος
σωστός λεβέντης με κορμί αερινό
σε τουρνεζί σκουφί εφάνταζε σαν άλλος
ήρως, από το Μέτσοβο το ορεινό.


Από Δευτέρα τα δικά σας!

Τρίτη, 20 Ιανουαρίου 2009

"Έτος Ρίτσου" το 2009

Με αφορμή τη συμπλήρωση εκατό χρόνων από τη γέννηση του Γιάννη Ρίτσου, το Υπουργείο Πολιτισμού ανακήρυξε το 2009 "Έτος Ρίτσου" και ανέθεσε στο Εθνικό Κέντρο Βιβλίου (ΕΚΕΒΙ) τον επιτελικό σχεδιασμό καθώς και το συντονισμό των επετειακών δράσεων και εκδηλώσεων για τον εορτασμό του. Το βασικό πρόγραμμα (εκδοτικό, υποδομών και εκδηλώσεων) έχει ανακοινωθεί και εμπλουτίζεται συνεχώς.
Μπορείτε να πάρετε πολλές πληροφορίες από τη σελίδα του ΕΚΕΒΙ
Το παρακάτω βίντεο που αναφέρεται στη ζωή και τα έργα του ποιητή δημιουργήθηκε από την εκπαιδευτική τηλεόραση.



Η Οδύσσεια σε 15 δευτερόλεπτα

Κυριακή, 18 Ιανουαρίου 2009

Δραστηριότητες δημιουργικής γραφής από την α΄ γυμνασίου

Έτοιμο το παραμύθι μας και σε έντυπη μορφή. Τυπώθηκε σε 8 αντίτυπα και μάλιστα έγχρωμα, σε σχήμα βιβλίου τσέπης. Ας είναι καλά οι χορηγοί μας γιατί αν περιμέναμε από το σχολείο, το πολύ πολύ καμιά φωτοτυπία να βγάζαμε. Μοιράστηκε σε όλους μας και ...η χαρά μας δεν περιγράφεται.
Και για του λόγου το αληθές, σας το παρουσιάζουμε. Είναι στη διάθεσή σας για να το κατεβάσετε, αν θέλετε.

Ο ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΟΣ ΒΟΣΚΟΣ
Αύριο, στο εργαστήριο, θα γράψουμε και τα σχόλιά μας. Ελπίζουμε, δηλαδή, γιατί δεν ξέρουμε αν θα έχουμε Ίντερνετ. Ένα μήνα και βάλε ήμαστε σε ηλεκτρονικό αποκλεισμό. Λέτε να το ξαναπάθουμε;

Πέμπτη, 15 Ιανουαρίου 2009

ΠΡΕΜΙΕΡΑ ΓΙΑ ΤΟΝ «ΚΑΡΥΩΤΑΚΗ» ΑΠΟΨΕ ΣΤΗΝ ΕΤ-1

Ένα από τα γνωστότερα ειδύλλια, που έχει περάσει στη συνείδηση των νεοελλήνων ως μία ερωτική ιστορία γεμάτη πάθος και πόνο, ζωντανεύει από απόψε και κάθε Πέμπτη βράδυ στην ΕΤ1 μέσω της τηλεοπτικής παραγωγής με τίτλο "Καρυωτάκης".
Πρόκειται για μία δραματική σειρά εποχής με θέμα τη ζωή του ποιητή Κώστα Καρυωτάκη (τον οποίο θα υποδυθεί ο Δημοσθένης Παπαδόπουλος) και τη σχέση του με την ποιήτρια Μαρία Πολυδούρη (το ρόλο της οποίας ερμηνεύει η Μαρία Κίτσου).
Δημιουργός της σειράς, που θα μεταδίδεται κάθε Πέμπτη βράδυ, στις 10, είναι ο Τάσος Ψαρράς, ο οποίος υπογράφει τόσο το σενάριο όσο και τη σκηνοθετική επιμέλεια της σειράς.
Ο Καρυωτάκης δεν ήταν ο πεισιθάνατος ποιητής, ο καταθλιπτικός, ο απαισιόδοξος, ο μόνιμα λυπημένος. Ήταν ένας πρόσχαρος άνθρωπος, γεμάτος ζωντάνια και χιούμορ, με κοινωνική συνείδηση, συνδικαλιστής και πολιτικός σχολιαστής της εποχής του, όπως προκύπτει μέσα από την ίδια την ποίησή του. Ομοίως η Μαρία Πολυδούρη δεν ήταν απλώς η φίλη, η σύντροφος του Καρυωτάκη. Ήταν μία σημαντική προσωπικότητα, μία αγωνίστρια για την ισότητα και τα δικαιώματα των γυναικών, μία εξαιρετική λυρική ποιήτρια. Αυτές οι δύο προσωπικότητες θα βρεθούν στη νομαρχία Αττικοβοιωτίας και θα συμπορευτούν παράλληλα, καθώς κλυδωνίζεται το όνειρο της Μεγάλης Ιδέας και τελικά καταρρέει...
Πηγή: Εφημερίδα ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

Μ. ΠΟΛΥΔΟΥΡΗ: ΓΙΑΤΙ Μ` ΑΓΑΠΗΣΕΣ (ΟΙ ΤΡΙΛΙΕΣ ΠΟΥ ΣΒΗΝΟΥΝ)

Τρίτη, 6 Ιανουαρίου 2009

Η β΄ γυμνασίου σε δημιουργικές δραστηριότητες

Λογοτεχνικά Κείμενα της β΄ γυμνασίου
ΤΑ ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΧΙΡΟΣΙΜΑ της Εντίτα Μόρρις

6 Αυγούστου 1945, 8:15 το πρωί. Το αμερικανικό βομβαρδιστικό Enola Gay ρίχνει την πρώτη ατομική βόμβα στη Χιροσίμα. "Ένα εκτυφλωτικό φως γέμισε το αεροσκάφος" έγραψε ο κυβερνήτης του αεροπλάνου. "Γυρίσαμε και κοιτάξαμε τη Χιροσίμα. Η πόλη ήταν σκεπασμένη από ένα τρομερό σύννεφο... που ανέβαινε σαν μανιτάρι. Κανείς δεν μιλούσε. Ξαφνικά όλοι άρχισαν να φωνάζουν. Κοιτάξτε, κοιτάξτε!". Ο συγκυβερνήτης έγραψε στο ημερολόγιό του. "Θεέ μου! τί κάναμε;"
Ο απολογισμός ήταν τρομακτικός. Το "αγοράκι" (λιτλ μπόι), όπως ονομάστηκε η βόμβα, είχε σκοτώσει μέσα σε ελάχιστα λεπτά 78.150 ανθρώπους και είχε τραυματίσει 9.284. Άλλοι 13.939 άνθρωποι εξαφανίστηκαν εντελώς (κατακάηκαν, εξατμίστηκαν, έλιωσαν) και η επίσημη στατιστική τους θεωρεί ..."αγνοούμενους".
"Τα Λουλούδια της Χιροσίμα" αφηγούνται την τραγική μοίρα των Hibakusha, αυτών που επέζησαν από τους βομβαρδισμούς.

Δραστηριότητες στο εργαστήριο Η/Υ
Χωριστήκαμε σε τρεις ομάδες και η κάθε ομάδα είχε έτοιμο στον υπολογιστή της ένα ηλεκτρονικό φύλλο εργασίας, στον επεξεργαστή κειμένου, το οποία και συμπληρώσαμε επίσης ηλεκτρονικά.
Τα αποτελέσματα....

ΤΑ ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΧΙΡΟΣΙΜΑ

Δευτέρα, 5 Ιανουαρίου 2009

Περιβαλλοντικές ανησυχίες

Κάθε μέρα ξυπνάμε, παίρνουμε τη σάκα μας και ο καθένας ξεκινά από το χωριό του (Χρυσοβίτσα, Μικρό και Μεγάλο Περιστέρι, Σίτσαινα, Μύλοι, Βοτονόσι, Ανθοχώρι) με το μαθητικό λεωφορείο και πηγαίνουμε στο σχολείο μας. Ζούμε σε έναν ορεινό τόπο με πλούσια βλάστηση, μερικά χιλιόμετρα μακριά από την τεχνητή λίμνη των πηγών του Αώου και το Μέτσοβο.
Με όλη αυτή τη φυσική ομορφιά γύρω μας πώς να μην είμαστε ευαισθητοποιημένοι για το περιβάλλον! Συμμετέχουμε με πολύ ενδιαφέρον στα περιβαλλοντικά προγράμματα του σχολείου που αφορούν σε διάφορα θέματα. Την προηγούμενη χρονιά ασχοληθήκαμε με την ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ και μάθαμε πολλά. Συγκεντρώνουμε το χαρτί που ειδάλλως θα κατέληγε σε κάποια χωματερή και οι καθηγητές μας το κατεβάζουν στα Γιάννενα για ανακύκλωση εφόσον εδώ δεν έχουμε ακόμη τέτοια δυνατότητα. Μαζεύουμε τις παλιές μπαταρίες και τις τοποθετούμε στο κάδο που μας παρέχει η μη κερδοσκοπική εταιρεία ΑΦΗΣ. Επίσης ασχοληθήκαμε με το θέμα της ανακύκλωσης ηλεκτρονικών αποβλήτων και συντάξαμε ένα άρθρο το οποίο στείλαμε στους νέους δημοσιογράφους για το περιβάλλον(http://www.youngreporters.org) και χαρήκαμε πολύ όταν μάθαμε οτι βραβεύτηκε ως ένα από τα καλύτερα άρθρα του 2008 και το είδαμε και στην έντυπη έκδοση του περιοδικού YOUNG REPORTERS FOR THE ENVIRONMENT BOOK 2008.
Αν θέλετε επίσης να δείτε το ηλεκτρονικό περιοδικό που δημιουργήσαμε καταγράφοντας όλα αυτά με τα οποία ασχοληθήκαμε το 2008 πατήστε εδώ.
Ερχόμαστε δριμύτεροι το 2009 με νέο θέμα και περιβαλλοντικές ανησυχίες!

Σάββατο, 3 Ιανουαρίου 2009

Οι νέες τεχνολογίες στην εκπαίδευση

Οι νέες τεχνολογίες πιστεύω ότι είναι απαραίτητες για τους μαθητές και ότι θα συμβάλουν στη καλύτερη επίδοσή τους στην τάξη.
Με τις νέες τεχνολογίες οι μαθητές γίνονται πιο δημιουργικοί, σκέφτονται λογικά και κριτικά αλλά και μπορούν να χρησιμοποιούν τη φαντασία τους. Εργάζονται ομαδικά, συζητούν, συμφωνούν ή διαφωνούν και αυτό τους βοηθά όχι μόνο στο να σκέφτονται αλλά και να συνεργάζονται.
Όμως, λίγοι καθηγητές έχουν εκπαιδευτεί για να διδάσκουν τους μαθητές με τη βοήθεια των ηλεκτρονικών υπολογιστών. Οι καθηγητές πρέπει να εκπαιδευτούν γρήγορα για να μη συνεχίσουν τη μέθοδο "κιμωλία και ομιλία" η οποία δεν είναι διασκεδαστική ούτε για τους μαθητές αλλά ούτε και για τους καθηγητές.

Ντούτση Γεωργία
β' γυμνασίου

Το 2009 μ.Χ.


2009 μ.Χ.
(μουσική-στίχοι: Κώστας Τουρνάς)

Πώς θα είν’ ο κόσμος μας,
πώς θα είμαστε εμείς
το 2009.

Πώς θα ζούμε άραγε
που θα είναι όλα αλλιώς
και ποιά θα είναι τα νέα.
Το 2009…

Τότε πού θά ‘μαι ‘γω,
θά ‘μαι 60 χρονών
και συ ελπίζω να φαίνεσαι νέα.

Και τα παιδιά μας
δεν θά ‘χουν καμιά
διαφορά με σένα και μένα.

Τότε που ο πλανήτης μας
θά ‘ναι οπλοστάστιο
κι οι δρόμοι θα μοιάζουν μ’ αρένα.

Νά ‘σαι αισιόδοξη,
όλα θα περάσουνε,
μετά από τη νύχτα είν’ η μέρα.
Το 2000 και πέρα…

Όταν όλοι οι τρελοί
που τον κόσμο κούρασαν,
μακριά μας θά ‘χουνε φύγει.

Τότε πια, γυναίκα μου,
μας ανήκει όλη η Γη
και τότε θα ζήσουμ’ ωραία.
Το 2009…

(Τότε που ο πλανήτης μας/θά ‘ναι οπλοστάστιο/κι οι δρόμοι θα μοιάζουν μ’ αρένα. Προφητικοί οι στίχοι του).


Πέμπτη, 1 Ιανουαρίου 2009

Είθε !


Ημέρα ευχών η σημερινή και γω θέλω να ευχηθώ σ' οοόλη την ομάδα του σχολειού μας, συναδέλφους και μαθητές, το 2009 να μας φέρει πολλές χαρές, υγεία, δημιουργικότητα, αισιοδοξία και επιτυχίες ...(ας προσθέσει ο καθένας μας ότι "τραβάει" η ψυχή του). Ας γίνει και ένα θαύμα εντομεταξύ να σταματήσει ο πόλεμος...Αξίζουν και εκείνες οι οικογένειες εκεί κάτω λίγη ευτυχία και ηρεμία. Είθε!