Δευτέρα, 11 Μαΐου 2009

"Εμείς θα φυλάξουμε την αγάπη μας". Αντί επιλόγου


Τελείωσε και η γιορτή μας για τα 100 χρόνια από τη γέννηση του Γιάννη Ρίτσου.


Η αρχή είχε γίνει στις 29 Γενάρη. Ακολουθώντας τη ρήση του ποιητή:

"Δουλεύετε. Μόνο δουλεύοντας μαθαίνουμε όχι μόνο πως να δουλεύουμε αλλά και ανακαλυπτόμαστε και ανακαλύπτουμε, τι έχουμε να πούμε, τι αξίζει και πως να το πούμε" (25.6.1971),

δουλέψαμε όσο πιο πολύ μπορούσαμε και "χρωματίσαμε" με διάφορες "χρυσορόδινες ανταύγειες" το ιστολόγιό μας.
Δουλεύοντας ανακαλύψαμε έναν "πολυγράφο, ακόρεστο" ποιητή, που ακούραστα έγραφε, ζωγράφιζε, διάβαζε, έπαιζε πιάνο...

"Ο Ρίτσος έγραφε από "ανάγκη", μένοντας πολύ συχνά ξάγρυπνος, πεινασμένος, διψασμένος, δουλεύοντας δέκα, δώδεκα και μερικές φορές δεκαοκτώ και είκοσι ώρες το εικοσιτετράωρο, πραγματικός χειρώνακτας, άξιος ν` αγιάσει.
[...] Ποιητή τον έκαναν πολλά, πάντως ανάμεσα στα πρωτεύοντα ήταν η σφαιρική θέαση του σύμπαντος κόσμου, όπως κι η έννοια της Δικαιοσύνης και η ανυποταξία που είχε μέσα του. Και λέγοντας Δικαιοσύνη, δεν εννοώ μονάχα τη βαθύτατη αγάπη του. Εννοώ τη δική του Τάξη, την αστείρευτη ανθρωπιά του, την αφοσίωσή του σε ιδέες και πρόσωπα, το πείσμα του να προσπαθεί να αντιστρεψει την ασχήμια και εν μέρει να προσπαθεί να ακυρώσει το θάνατο με ό,τι ωραιότερο. Ένας ατελεύτητος έρωτας του Ωραίου τον διακατείχε και τον παρέσυρε, όπως όλοι οι έρωτες, ίσια και προς τα πάνω -αν και "βαθύ βαθύ το πέσιμο"...

γράφει η βιογράφος του και επιμελήτρια του αρχείου αυτογράφων έργων Γιάννη Ρίτσου, που είναι κατατεθειμένο στα Ιστορικά Αρχεία του Μουσείου Μπενάκη, κα Αγγελική Κώττη στο βιβλίο της Γιάννης Ρίτσος, Ένα σχεδίασμα βιογραφίας.
Να προσθέσουμε στο σημείο αυτό ότι η κα Κώττη ή Εαρινή Συμφωνία, μας έκανε την εξαιρετική τιμή να επισκέπετεται το ιστολόγιό μας καθ` όλη τη διάρκεια της χρονιάς και να μας ενθαρρύνει συνεχώς με την ευγένεια και καλοσύνη του λόγου της.
Την ευχαριστούμε ιδιαιτέρως
.

Το αφιέρωμα στον Γιάννη Ρίτσο, που παρουσιάσαμε στο τέλος της σχολικής χρονιάς, ήταν το γοητευτικό απόσταγμα του μοναδικού ταξιδιού μας στην Πολιτεία της Ποίησής του. Ανεβάζουμε την παρουσίαση στο ιστολόγιό μας για όσους φίλους μας θέλουν να τη δούνε ή να την κατεβάσουν στον υπολογιστή τους. Δεν είναι τίποτα σπουδαίο, μια σύντομη αναφορά στη ζωή και το έργο του, με παράλληλη προβολή βίντεο από το DVD με την αυτοβιογραφία του, έκδοση του "Αρχείου Κρήτης" του Γιώργου και της Ηρώς Σγουράκη και κάποιων άλλων βίντεο που κατεβάσαμε από το youtube καθώς επίσης αποσπάσματα με ηχογραφημένη τη φωνή του και τραγούδια.

Να προσθέσουμε επίσης ότι στο τέλος της γιορτής είδαμε στιγμιότυπα από το βίντεο της παράστασης "Να είσαι ήλιος, να χαρίζεις φως", που παρουσίασαν στο Μουσείο Μπενάκη οι μαθητές του 6ου Λυκείου Καλλιθέας και του 10ου Λυκείου Πειραιά στις 21 Μάρτη, Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης, αφιερωμένης στο έργο του Γιάννη Ρίτσου.
Ευχαριστούμε θερμά τους εκπαιδευτικούς του 6ου Λυκείου Καλλιθέας κ. Διονύση Μάνεση που μας έστειλε το βίντεο και κ. Λίλα Τζέτζου τα αποσπάσματα από το αρχείο Σγουράκη.
Να συγχαρούμε θερμά, για άλλη μια φορά, όλους τους συντελεστές της παράστασης ιδιαίτερα τους μαθητές των δύο σχολείων και να μεταφέρουμε από δω το δικό μας πολύ ζεστό και ενθουσιώδες χειροκρότημα.

Να τους εκφράσουμε το θαυμασμό μας για τη δουλειά τους για την οποία, όσα λόγια και να πούμε ΔΕΝ ΦΤΑΝΟΥΝ

Να αναφέρουμε, τέλος ότι στο ιστολόγιο του 10ου Λυκείου Πειραιά δημοσιεύτηκε μια πολύ αξιόλογη και ενδιαφέρουσα έκτακτη έκδοση της μαθητικής τους εφημερίδας που τιτλοφορείται "ΕΦΗΒΕΙΑ", και είναι αφιερωμένη στα 100 χρόνια από τη γέννηση του Γιάννη Ρίτσου. Η εφημερίδα περιλαμβάνει συνέντευξη που πήραν μαθητές του 10ου Λυκείου Πειραιά από την Έρη Ρίτσου, μέσω του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, η οποία μιλάει για τον πατέρα, άνθρωπο και ποιητή Γιάννη Ρίτσο, τις κακουχίες που πέρασε, τη στάση του απέναντι στη ζωή και το θάνατο, τη ζωγραφική του, αλλά και τον ίδιο το Ρίτσο να μιλάει...

GIANNIS RITSOS GIANNIS RITSOS litsa

Η σημερινή μας ανάρτηση είναι αφιερωμένη σε όλους τους εκλεκτούς αναγνώστες του ιστολογίου μας (φανερούς και αφανείς), που στάθηκαν κοντά μας όλη τη χρονιά, ένθερμοι υποστηρικτές και πολύτιμοι συμπαραστάτες σε κάθε προσπάθειά μας.

Σκεφτήκαμε με τα χρυσομυγάκια να γράψουμε, αντί επιλόγου, ένα ποίημα. Σταχυολογήσαμε λέξεις, ημιστίχια και στίχους από ποιήματα του Γιάννη Ρίτσου, που διαβάσαμε όλη τη χρονιά και δημιουργήσαμε την παρακάτω σύνθεση:

Πολύ με φορτώσατε μ` εγκώμια
κι όχι να πείτε πούκανα και τίποτα σπουδαίο.

Μα εγώ δεν τόχω σκοπό να καμαρώσω,

μονάχα "Ευχαριστώ".

Αυτό το ευχαριστώ είναι το τραγούδι μου.


Όλα ήταν καλά.
Φχαριστημένοι είμαστε
τα άλλα τα ξέρετε.

Και τώρα, ναι, σας βαβαιώνω

ο ορίζοντας είναι τριανταφυλλένιος.

Συνεχίζουμε τη ζωή μας ακέρια μες στον ήλιο.
Κοίτα τι όμορφα που ξημερώνει!

Κι ο κόσμος θα φτώχαινε

αν έλειπε το φως,

εμείς και το τραγούδι.


Τώρα ήρθε η έξοδος από το χρόνο.

Κι εμείς θα τον φυλάξουμε
με την ανάμνηση, τη γνώση και τη θέληση.
Τούτη την ώρα η φωνή μου λέει μονάχα εκείνο που δε θα μπορούσε να μην πει.
Όταν μονάχος είσαι τίποτα δεν είσαι.

Μόνο το πάρε-δώσε είναι γιοφύρι να περνά η ζωή και ν` ανεμίζει το χρωματιστό φουστάνι της.


Θάμα και θάμασμα
είναι το σφίξιμο χιλιάδων χεριών, τόμαθα

οι λίγες ώρες
πλάι σε ανθρώπους που αγαπούν
και μεγαλώνουν τα σύνορα του κόσμου, τόμαθα.


"Από δω προς τον ήλιο".

Νάτος ο ήλιος
μες στην καρδιά μας.
Χαμογελάμε
για ν` αγγίξουμε τον ήλιο.
Πιο νέα και πιο μεγάλα
τα φτερά μας.
Εκείνα που έρχονται,
προπάντων εκείνα που φτιάχνουμε, είναι δικά μας.

Είναι ώρα πια να σωπάσουμε.

Χωρίς τελεία τ` όνειρό μας.
Βάζουμε μόνο αποσιωπητικά....


Εύχομαι σε όλους τους μαθητές του σχολείου μας Καλή Επιτυχία στις εξετάσεις τους, που αρχίζουν σε λίγες μέρες, ιδιαίτερα όμως εύχομαι ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ στις εννέα μαθήτριές μας της Γ΄ Λυκείου, θεωρητικής και τεχνολογικής κατεύθυνσης που από την Παρασκευή ρίχνονται στη μάχη των Πανελλαδικών Εξετάσεων για "μια θέση στον ήλιο".


"Εμείς θα φυλάξουμε την αγάπη μας"

προς όλους τους φίλους και συνεργάτες μας
για την επόμενη σχολική χρονιά.





13 σχόλια:

Λίλα Τζέτζου είπε...

«Δεν άνθησαν ματαίως….»

Τι να πούμε!
Συγχαρητήρια και πάλι συγχαρητήρια σε όλο το χρυσομυγόκοσμο!
«Με λογισμό και μ΄όνειρο»!
Πάρα πολύ όμορφο και το ποίημα του τέλους.
Μπράβο σας.

Giota είπε...

Σας ευχαριστούμε για την όμορφη περιπλάνηση στον κόσμο του Ρίτσου...Μπράβο και πάλι μπράβο σε όλους σας!όσο για το ποίημα του επιλόγου, ήταν το πιο όμορφο τέλος για το ταξίδι σας.

Ειρήνη Λιβανού είπε...

Πολύ σεμνούς σας βρίσκω καλοί μου φίλοι της χρυσόμυγας!
Είστε εκπληκτικοί. Το είπα κι άλλη φορά: η ποιότητα, η πρωτοτυπία, η έμπνευση και η ευαισθησία είναι χαρακτηριστικά της δουλειάς σας. Να είστε πάντα καλά και να ομορφαίνετε την καθημερινότητά μας.
Τι να πω για το ποίημα του τέλους!
Το εἰπατε εσείς:
"και τώρα, ναι,σας βεβαιώνω ο ορίζοντας είναι τριανταφυλλένιος".
Μπράβο σας!!!

άφησέ με είπε...

Κι εμείς θα την φυλάξουμε!
Καλή επιτυχία σε όλα τα παιδιά του κόσμου! Καλό καλοκαίρι σε όλους σας και μπράβο σας, γενικώς!

annboukou είπε...

Εκεί που λέτε να κρατήσετε χαμηλό και σεμνό προφίλ, να σου και το ποίημα του αποχαιρετισμού, που πολύ μας άρεσε και δεν μπορούμε να μη στείλουμε και γι'αυτό ένα καλό σχόλιο. Καλή συνέχεια με τις εξετάσεις του Ιουνίου, εμείς δεν χανόμαστε... έχουμε σχέδια και για του χρόνου.

xrysomyga είπε...

Αγαπημένοι μας φίλοι,

Αυτή η ακούραστη και δημιουργική χρονιά οικοδομήθηκε στη συνεργασία όλων των παιδιών, αλλά και στην επικοινωνία και στήριξη που είχαμε από μέρους σας.
Σκεφτήκαμε πως δε θα μπορούσαμε να τελειώσουμε καλύτερα το αφιέρωμά μας στο ποιητικό οικοδόμημα του Γιάννη Ρίτσου, παρά μονάχα ακουμπώντας πάνω του, με κάτι «απ` το μερτικό του».

Σας ευχαριστούμε για όλα.

Διονύσης Μάνεσης είπε...

Ε, ε, ε!

Άργησα λιγάκι στο πάρτι, αλλά μη μου κλείνετε την πόρτα, αγαπητά χρυσοζουζουνοπετουμενάκια!

Αφήσατε, βλέπω, ανοιχτή την πόρτα, έκανε ρεύμα,πήρε ο αέρας τους στίχους του Ρίτσου, βγήκατε όλα τρέχοντας να τους μαζέψετε, ευτυχώς τα φτεράκια σας ήταν πιο γρήγορα από τους γαλήνιους αυτούς, τους μαζέψατε, αλλά...
...αλλά να τι πάθατε: χάσατε τη σειρά τους! Κι όμως κι όμως, θαύμα έγινε.

Και για να σας πείσουμε πόσο θαύμα, να σας αποκαλύψω πως χάρη στην ιδέα της Ειρήνης της Λιβανού, χτες, σε μια συνέντευξη που έδωσαν οι ειδικοί ριτσολόγοι μαθητές του 6ου και 10ου Λυκείου στην ΕΡΑ, διάβασαν τους χρυσοριτσομυγικούς σας στίχους και τους διέδωσαν σε όλα τα πλάτη και τα μήκη της γης ( αφού η εκπομπή μεταδιδόταν για τον απόδημο ελληνισμό όπου γης, στα βραχέα...)
Χρυσοβίτσα στον ειρηνικό, δηλαδή, στον ινδικό, στο πράσινο ακρωτήρι, στη Μελβούρνη και πάει λέγοντας.

Πολλά λόγια για να πω "μπράβο, χαίρομαι πολύ! "...

xrysomyga είπε...

Αυτή τη χρονιά λοιπόν έγινε κάτι απρόοπτο.

Ένας καθηγητής-Διονύσης από το 6ο Λύκειο της Αθήνας, που η επίσκεψή του σ` αυτό το blog έδινε μεγάλη χαρά στους χρυσομυγοbloggers μαθητές του, τους είπε μια μέρα:

- Διαβάζετε ποίηση παιδιά; Σας αρέσει ο Γιάννης Ρίτσος;
- Ναι, ναι, είπαν τα χρυσομυγάκια bloggers.
- Θέλετε να έρθετε στη γιορτή μας, που ετοιμάζουμε να κάνουμε σε ένα μεγάλο Μουσείο της Αθήνας για τον Γιάννη Ρίτσο;

Μα είναι στα συγκαλά του; Σκέφτηκαν τα χρυσομυγάκια. Εμείς, σε γιορτή, σε μεγάλο Μουσείο της Αθήνας, για τον Γιάννη Ρίτσο; Άρρωστος μάλλον θα είναι. Και τι θα φορέσουμε;

- Μη σηκώνετε τα χέρια ψηλά. Είπε ο καθηγητής-Διονύσης. Φτερά έχετε, ανοίξτε την πόρτα σας και αφήστε τη φαντασία σας να πετάξει, κάτι θα βρείτε να φορέσετε.

Κι εμείς κεντήσαμε τη φορεσιά μας και πήγαμε. Μας υποδέχτηκαν σαν λόρδους, με χειροκροτήματα και ζητωκραυγές.
Αλλά που να σας τα λέμε. Αυτοί δεν έκαναν μια συνηθισμένη γιορτή. Αυτοί έσκισαν τον αέρα με ποιήματα, τραγούδια, ζωγραφιές, εικόνες, νιάτα, ομορφιά, ζωή… όλες τις χάρες μαζί. Η ζεστή πνοή τους πλημμύρισε την ατμόσφαιρα. Αληθινό μάγεμα σας λέμε, το είδαμε με τα μάτια μας.

Εκεί γνωρίσαμε όλη την παρέα του καθηγητή-Διονύση. Την καθηγήτρια-Λίλα, την καθηγήτρια-Ειρήνη, πολλούς-πολλούς συμμαθητές μας από το 6ο Λύκειο Καλλιθέας και το 10 Λύκειο Πειραιά. Τόσο πρόσχαροι όλοι τους, τόσο φιλικοί και καλοσυνάτοι, γέμισαν την ψυχή μας με χαρά και ευφροσύνη. Ήταν σίγουρα η τυχερή μας χρονιά.

Τι είπατε; Όχι, όχι δεν τελειώσαμε ακόμα την ιστορία μας. Διαβάσατε στο προηγούμενο τη συνέχεια από τον καθηγητή-Διονύση.

Εμείς, Διονύση, βγήκαμε σεργιάνι στις κοσμογειτονιές;
Πω, πω ζαλάδα! Θέλετε χρυσομυγάκια να πάμε στο φάρμακείο;
- Μα όχι, όχι δεν είμαστε άρρωστοι.
ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΟΛΥ ΤΥΧΕΡΟΙ ΚΑΙ ΧΑΡΟΥΜΕΝΟΙ.

Εαρινή Συμφωνία είπε...

Αχ, να είστε καλά! Βεβαίως, κάτι έκλεψα από εσάς. Και δεν ντρέπομαι καθόλου να το πω. Το φχαριστήθηκα μάλιστα.
Η δική μου συμβολή είναι, αληθινά, αμελητέα. Αν εσείς δεν το είχατε μέσα σας, τίποτα δεν μπορούσε να το κατασκευάσει. Αυτο που έχει ο καθένας δίνει.
Και πάλι συγχατηρήρια και ευχές για τις δύσκολες μέρες των εξετάσεων

Ειρήνη Λιβανού είπε...

Για να αποδώσουμε δικαιοσύνη η ιδέα ήταν της Ελένης (Κυριμκύρογλου)και εγώ την υλοποίησα. Την πρώτη μέρα η αναφορά στα χρυσομυγάκια έγινε με πρωτοβουλία της Σοφίας μας (μαθήτριας) που διάβασε το απόσπασμα από το "πρωϊνό άστρο" και μίλησε για την "πλουμιστή" συμμετοχή σας στο αφιέρωμα.
Καλή επιτυχία στα χρυσομυγάκια και καλά ανταμώματα την επόμενη χρονιά!

Ανώνυμος είπε...

κυρια ο Ζησης ειμαι!Γεια σας!!

Ε. Στάμου είπε...

Ζήση, επιτέλους σε βρήκα. Μπράβο Ζήση, είσαι καταπληκτικός, θα δουλέψουμε πολύ ωραία και από `δω. Θα δεις τι δυνατότητες μας προσφέρει κι αυτός ο τρόπος επικοινωνίας. Καλή ξεκούραση και τα λέμε από βδομάδα.

Ανώνυμος είπε...

Ζήσης- επίσης κυρία!