Δραστηριότητες δημιουργικής γραφής από την α΄ γυμνασίου

Έτοιμο το παραμύθι μας και σε έντυπη μορφή. Τυπώθηκε σε 8 αντίτυπα και μάλιστα έγχρωμα, σε σχήμα βιβλίου τσέπης. Ας είναι καλά οι χορηγοί μας γιατί αν περιμέναμε από το σχολείο, το πολύ πολύ καμιά φωτοτυπία να βγάζαμε. Μοιράστηκε σε όλους μας και ...η χαρά μας δεν περιγράφεται.
Και για του λόγου το αληθές, σας το παρουσιάζουμε. Είναι στη διάθεσή σας για να το κατεβάσετε, αν θέλετε.

Ο ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΟΣ ΒΟΣΚΟΣ

Publish at Scribd or explore others:

Αύριο, στο εργαστήριο, θα γράψουμε και τα σχόλιά μας. Ελπίζουμε, δηλαδή, γιατί δεν ξέρουμε αν θα έχουμε Ίντερνετ. Ένα μήνα και βάλε ήμαστε σε ηλεκτρονικό αποκλεισμό. Λέτε να το ξαναπάθουμε;

ΠΡΕΜΙΕΡΑ ΓΙΑ ΤΟΝ «ΚΑΡΥΩΤΑΚΗ» ΑΠΟΨΕ ΣΤΗΝ ΕΤ-1

Ένα από τα γνωστότερα ειδύλλια, που έχει περάσει στη συνείδηση των νεοελλήνων ως μία ερωτική ιστορία γεμάτη πάθος και πόνο, ζωντανεύει από απόψε και κάθε Πέμπτη βράδυ στην ΕΤ1 μέσω της τηλεοπτικής παραγωγής με τίτλο "Καρυωτάκης".
Πρόκειται για μία δραματική σειρά εποχής με θέμα τη ζωή του ποιητή Κώστα Καρυωτάκη (τον οποίο θα υποδυθεί ο Δημοσθένης Παπαδόπουλος) και τη σχέση του με την ποιήτρια Μαρία Πολυδούρη (το ρόλο της οποίας ερμηνεύει η Μαρία Κίτσου).
Δημιουργός της σειράς, που θα μεταδίδεται κάθε Πέμπτη βράδυ, στις 10, είναι ο Τάσος Ψαρράς, ο οποίος υπογράφει τόσο το σενάριο όσο και τη σκηνοθετική επιμέλεια της σειράς.
Ο Καρυωτάκης δεν ήταν ο πεισιθάνατος ποιητής, ο καταθλιπτικός, ο απαισιόδοξος, ο μόνιμα λυπημένος. Ήταν ένας πρόσχαρος άνθρωπος, γεμάτος ζωντάνια και χιούμορ, με κοινωνική συνείδηση, συνδικαλιστής και πολιτικός σχολιαστής της εποχής του, όπως προκύπτει μέσα από την ίδια την ποίησή του. Ομοίως η Μαρία Πολυδούρη δεν ήταν απλώς η φίλη, η σύντροφος του Καρυωτάκη. Ήταν μία σημαντική προσωπικότητα, μία αγωνίστρια για την ισότητα και τα δικαιώματα των γυναικών, μία εξαιρετική λυρική ποιήτρια. Αυτές οι δύο προσωπικότητες θα βρεθούν στη νομαρχία Αττικοβοιωτίας και θα συμπορευτούν παράλληλα, καθώς κλυδωνίζεται το όνειρο της Μεγάλης Ιδέας και τελικά καταρρέει...
Πηγή: Εφημερίδα ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

Μ. ΠΟΛΥΔΟΥΡΗ: ΓΙΑΤΙ Μ` ΑΓΑΠΗΣΕΣ (ΟΙ ΤΡΙΛΙΕΣ ΠΟΥ ΣΒΗΝΟΥΝ)

Η β΄ γυμνασίου σε δημιουργικές δραστηριότητες

Λογοτεχνικά Κείμενα της β΄ γυμνασίου
ΤΑ ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΧΙΡΟΣΙΜΑ της Εντίτα Μόρρις

6 Αυγούστου 1945, 8:15 το πρωί. Το αμερικανικό βομβαρδιστικό Enola Gay ρίχνει την πρώτη ατομική βόμβα στη Χιροσίμα. "Ένα εκτυφλωτικό φως γέμισε το αεροσκάφος" έγραψε ο κυβερνήτης του αεροπλάνου. "Γυρίσαμε και κοιτάξαμε τη Χιροσίμα. Η πόλη ήταν σκεπασμένη από ένα τρομερό σύννεφο... που ανέβαινε σαν μανιτάρι. Κανείς δεν μιλούσε. Ξαφνικά όλοι άρχισαν να φωνάζουν. Κοιτάξτε, κοιτάξτε!". Ο συγκυβερνήτης έγραψε στο ημερολόγιό του. "Θεέ μου! τί κάναμε;"
Ο απολογισμός ήταν τρομακτικός. Το "αγοράκι" (λιτλ μπόι), όπως ονομάστηκε η βόμβα, είχε σκοτώσει μέσα σε ελάχιστα λεπτά 78.150 ανθρώπους και είχε τραυματίσει 9.284. Άλλοι 13.939 άνθρωποι εξαφανίστηκαν εντελώς (κατακάηκαν, εξατμίστηκαν, έλιωσαν) και η επίσημη στατιστική τους θεωρεί ..."αγνοούμενους".
"Τα Λουλούδια της Χιροσίμα" αφηγούνται την τραγική μοίρα των Hibakusha, αυτών που επέζησαν από τους βομβαρδισμούς.

Δραστηριότητες στο εργαστήριο Η/Υ
Χωριστήκαμε σε τρεις ομάδες και η κάθε ομάδα είχε έτοιμο στον υπολογιστή της ένα ηλεκτρονικό φύλλο εργασίας, στον επεξεργαστή κειμένου, το οποία και συμπληρώσαμε επίσης ηλεκτρονικά.
Τα αποτελέσματα....

ΤΑ ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΧΙΡΟΣΙΜΑ

Publish at Scribd or explore others:

Περιβαλλοντικές ανησυχίες

Κάθε μέρα ξυπνάμε, παίρνουμε τη σάκα μας και ο καθένας ξεκινά από το χωριό του (Χρυσοβίτσα, Μικρό και Μεγάλο Περιστέρι, Σίτσαινα, Μύλοι, Βοτονόσι, Ανθοχώρι) με το μαθητικό λεωφορείο και πηγαίνουμε στο σχολείο μας. Ζούμε σε έναν ορεινό τόπο με πλούσια βλάστηση, μερικά χιλιόμετρα μακριά από την τεχνητή λίμνη των πηγών του Αώου και το Μέτσοβο.
Με όλη αυτή τη φυσική ομορφιά γύρω μας πώς να μην είμαστε ευαισθητοποιημένοι για το περιβάλλον! Συμμετέχουμε με πολύ ενδιαφέρον στα περιβαλλοντικά προγράμματα του σχολείου που αφορούν σε διάφορα θέματα. Την προηγούμενη χρονιά ασχοληθήκαμε με την ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ και μάθαμε πολλά. Συγκεντρώνουμε το χαρτί που ειδάλλως θα κατέληγε σε κάποια χωματερή και οι καθηγητές μας το κατεβάζουν στα Γιάννενα για ανακύκλωση εφόσον εδώ δεν έχουμε ακόμη τέτοια δυνατότητα. Μαζεύουμε τις παλιές μπαταρίες και τις τοποθετούμε στο κάδο που μας παρέχει η μη κερδοσκοπική εταιρεία ΑΦΗΣ. Επίσης ασχοληθήκαμε με το θέμα της ανακύκλωσης ηλεκτρονικών αποβλήτων και συντάξαμε ένα άρθρο το οποίο στείλαμε στους νέους δημοσιογράφους για το περιβάλλον(http://www.youngreporters.org) και χαρήκαμε πολύ όταν μάθαμε οτι βραβεύτηκε ως ένα από τα καλύτερα άρθρα του 2008 και το είδαμε και στην έντυπη έκδοση του περιοδικού YOUNG REPORTERS FOR THE ENVIRONMENT BOOK 2008.
Αν θέλετε επίσης να δείτε το ηλεκτρονικό περιοδικό που δημιουργήσαμε καταγράφοντας όλα αυτά με τα οποία ασχοληθήκαμε το 2008 πατήστε εδώ.
Ερχόμαστε δριμύτεροι το 2009 με νέο θέμα και περιβαλλοντικές ανησυχίες!

Οι νέες τεχνολογίες στην εκπαίδευση

Οι νέες τεχνολογίες πιστεύω ότι είναι απαραίτητες για τους μαθητές και ότι θα συμβάλουν στη καλύτερη επίδοσή τους στην τάξη.
Με τις νέες τεχνολογίες οι μαθητές γίνονται πιο δημιουργικοί, σκέφτονται λογικά και κριτικά αλλά και μπορούν να χρησιμοποιούν τη φαντασία τους. Εργάζονται ομαδικά, συζητούν, συμφωνούν ή διαφωνούν και αυτό τους βοηθά όχι μόνο στο να σκέφτονται αλλά και να συνεργάζονται.
Όμως, λίγοι καθηγητές έχουν εκπαιδευτεί για να διδάσκουν τους μαθητές με τη βοήθεια των ηλεκτρονικών υπολογιστών. Οι καθηγητές πρέπει να εκπαιδευτούν γρήγορα για να μη συνεχίσουν τη μέθοδο "κιμωλία και ομιλία" η οποία δεν είναι διασκεδαστική ούτε για τους μαθητές αλλά ούτε και για τους καθηγητές.

Ντούτση Γεωργία
β' γυμνασίου

Το 2009 μ.Χ.

2009 μ.Χ.
(μουσική-στίχοι: Κώστας Τουρνάς)

Πώς θα είν’ ο κόσμος μας,
πώς θα είμαστε εμείς
το 2009.

Πώς θα ζούμε άραγε
που θα είναι όλα αλλιώς
και ποιά θα είναι τα νέα.
Το 2009…

Τότε πού θά ‘μαι ‘γω,
θά ‘μαι 60 χρονών
και συ ελπίζω να φαίνεσαι νέα.

Και τα παιδιά μας
δεν θά ‘χουν καμιά
διαφορά με σένα και μένα.

Τότε που ο πλανήτης μας
θά ‘ναι οπλοστάστιο
κι οι δρόμοι θα μοιάζουν μ’ αρένα.

Νά ‘σαι αισιόδοξη,
όλα θα περάσουνε,
μετά από τη νύχτα είν’ η μέρα.
Το 2000 και πέρα…

Όταν όλοι οι τρελοί
που τον κόσμο κούρασαν,
μακριά μας θά ‘χουνε φύγει.

Τότε πια, γυναίκα μου,
μας ανήκει όλη η Γη
και τότε θα ζήσουμ’ ωραία.
Το 2009…

(Τότε που ο πλανήτης μας/θά ‘ναι οπλοστάστιο/κι οι δρόμοι θα μοιάζουν μ’ αρένα. Προφητικοί οι στίχοι του).

Είθε !

Ημέρα ευχών η σημερινή και γω θέλω να ευχηθώ σ' οοόλη την ομάδα του σχολειού μας, συναδέλφους και μαθητές, το 2009 να μας φέρει πολλές χαρές, υγεία, δημιουργικότητα, αισιοδοξία και επιτυχίες ...(ας προσθέσει ο καθένας μας ότι "τραβάει" η ψυχή του). Ας γίνει και ένα θαύμα εντομεταξύ να σταματήσει ο πόλεμος...Αξίζουν και εκείνες οι οικογένειες εκεί κάτω λίγη ευτυχία και ηρεμία. Είθε!